เรื่องเล่า…เขาชนไก่

 

หนุ่มไทยชายฉกรรจ์ทุกคนเมื่อถึงคราวได้เวลารับใช้ชาติ การเป็นทหารเมื่ออายุถึงเกณฑ์คือภารกิจที่น่าภาคภูมิอย่างยิ่งเพราะนั้นคือการได้รับใช้แผ่นดินเกิด ได้ตอบแทนคุณของประเทศ  มันน่าเป็นเกียรติอย่างสูงแก่วงศ์ตระกูลหากชายไทยทุกคนได้ทำหน้าที่นั้น ครับการเปลี่ยนสถานะจากคนธรรมดากลายเป็นนักรบไทยก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะได้เป็น สิทธิ์ในการได้ปกป้องประเทศมีข้อยกเว้นไว้สำหรับ บุคคลทุกคลภาพ บุคคลประเภทสอง และบุคคลที่เสี่ยงทายได้ใบดำ และผมเชื่อเหลือเกินว่าคนที่สมัครใจเป็นรั้วของชาติยังน้อยเหลือเกินเมื่อเปรียบเทียบกับชายส่วนใหญ่ที่อยากมีใบดำไว้ครอบครองในวันที่เขาอายุถึงเกณฑ์ นั้นหมายความว่าความน่าภาคภูมิในการได้สวมเครื่องแบบลายพลางของทหารยังเป็นสิ่งที่ชายไทยโดยมากอยากจะหลบเลี่ยงกันไว้ก่อน

หากโดยมากหนุ่มไทยที่สมบูรณ์ครบทั้ง 32 ต้องการจะเป็นแค่คนธรรมดา นอกจากจะลุ้นให้ตัวเองต้องมีโชค ในการเสี่ยงทายเกณฑ์ทหารแล้ว ประเทศไทยยังมีการเรียน รด. เพื่อไม่ต้องไปถือปืน ประจำตามตามกองทัพเป็นเวลา 2 ปีอีก

 

รด. ย่อมาจากรักษาดินแดนไทย และยังย่อมาจากไม่ต้องการเป็นทหารอีก รด.คือ กำลังสำรองของชาติที่ต้องฝึกไว้ในยามฉุกเฉินหากชาติต้องการกำลังพล การฝึกใช้เวลา 3 ปี แต่ไม่ใช่ทุกวันที่ต้องฝึก ปีนึงใช้เวลาเรียนเพียง 20 ครั้ง 3ปีก็ 60 ครั้ง บวกออฟชั่น เขาชนไก่อีก 7วัน

รด.จะเรียนช่วง ม.4-6 กันทุกโรงเรียนในเทอมหนึ่ง แล้วมีหรือที่แก็งค์ถั่วงอกจะไม่เกี่ยวข้องกับการเรียน รด.

 

แก็งค์ถั่วงอกส่วนใหญ่สมัครเรียน รด. หลังจากผ่านการคัดเลือก และต้องตัดหัวเหน่ง พวกเราส่วนใหญ่จะสังกัดกองร้อย 107 การฝึกก็เหมือนการฝึกของทหารทุกอย่าง ตั้งแต่การทำความเคารพจนถึงการยิงปืน ในส่วนภาคทฤษฎี เราจะมีตำราเล่มเล็กแต่หนาปึกเล่มหนึ่ง ไว้อ่านเวลาเรียนและก่อนสอบ  

 

คำถาม รด.ทุกคนครับ ท่านเคยสละเวลาอ่านหรือทำความสนใจกับ ตำรารด.ที่ท่านมีอยู่หรือเปล่าครับ?

 

คุณสมบัติของตำรารด.คือ เกะกะเวลาพกพา แต่ใช้เล่นเขกหัวเพื่อนยามเหงาได้

 

ในการสอบครั้งใหญ่ตอนปี3 เชื่อเหลือเกินว่ารด.ทั่วประเทศไทย คงหาได้น้อยมากกับการอ่านตำรารด.ก่อนสอบ ผมยังไม่เคยได้ยินว่ามีรด.คนไหนสอบตกในการสอบครั้งใหญ่ สาบานได้ว่าในการสอบรด.ตอนปี 3 ผมไม่ได้อ่านคำถามข้อสอบเลยสักข้อ แต่ผมผ่าน

 

ในภาคสนาม การแต่งชุดรด.ในแต่ละอาทิตย์ที่มีเรียน คือความน่าเบื่อหน่ายที่สุดของผม เพราะนอกจากจะร้อนอึดอัดแล้ว มันยังเป็นเหมือนเครื่องตอกย้ำว่าวันนี้ไม่สามารถเล่นฟุตบอลกับเพื่อนได้ คงไม่มีใครสามารถใส่รองเท้าคอมแบทวิ่งไล่เตะฟุตบอลได้อย่างคล่องแคล่วหรอก ดังนั้นวันใดในรั้วทวีธาถ้าไม่ได้เล่นบอลกับเพื่อนๆ ผมถือว่าเป็นวันเซ็งวันหนึ่ง

 

พวกเราฝึกภาคสนามตามแบบที่รด.ทุกคนต้องฝึก จัดแถว วิ่ง หมอบคลาน ทำความเคารพ ถูกทำโทษ วิธีปฏิบัติทุกอย่างของทหารถูกนำมาใช้ในการฝึก แต่นั้นยังถือว่าเบา เพราะครูฝึกแทบทุกคน ขู่ไว้ว่าการฝึกตลอด3ปี ไม่หนักเท่าการฝึกเพียง 7วันบนเขาชนไก่………………………………………….แม่เจ้า ขนาดนั้นเลยเหรอ

  

เมื่อวันเวลาแห่งการไปเขาชนไก่มาถึง รถบัสรับนักเรียนรด.รวมถึงแก็งค์ถั่วงอกแล่นจากสวนเจ้าเชษฐ์ถึงเขาชนไก่ โดยบรรยากาศแห่งการเดินทางเป็นไปด้วยความสงบ เพราะมีครูฝึกมาด้วยและสั่งห้ามทุกคนคุยกัน ทำได้เพียงนั่งเฉยๆ ซึ่งแตกต่างจากทุกครั้งที่นั่งรถบัสที่โรงเรียนทวีธาจัดให้นักเรียนรด.ไปเรียนที่ศูนย์ฝึกวิภาวดีอย่างสิ้นเชิง การเล่นปั่นแปะบนรถบัสโดยแก็งค์ถั่วงอกทำให้การเดินทางไปเรียนของพวกเขาดูครึกครื้นเป็นพิเศษกว่ารถคันใดที่ร่วมขบวน 

 

วินาทีแรกที่ลงจากรถ ก็ต้องฝึกกันโดยทันที ความโหดของการฝึกที่ครูฝึกหลายคนขู่ไว้ตั้งแต่ก่อนจะมา โดยส่วนตัวผมแล้วไม่เทียบเท่ากับความเป็นอยู่บนเขาชนไก่  ความแห้งแล้ง ฝุ่น อากาศที่ร้อนตอนกลางวัน หนาวในคราวค่ำคืน รวมถึงความพร้อมของสาธารณูปโภค เหล่านี้คืออุปสรรคแห่งชีวิตมากกว่า เคยมั้ยล่ะในชีวิต ที่ตัวเหนียวเยิ้มเพราะอากาศร้อน หัวสีแดงเพราะฝุ่น แต่ได้รับโอกาสชำระร่างกายโดยน้ำเพียง 5 ขัน เรื่องห้องน้ำไม่ต้องพูดถึงครับ วันไหนอยู่ป่าหาที่ลับตาเอา วันไหนอยู่กองอย่าหวังว่าส้วมจะอยู่ในภาวะพร้อมใช้ ผมเคยสุดจะกลั้นต้องหาทางปล่อยเรือดำน้ำให้เร็วที่สุด มิฉะนั้นท่าเรือของผมอาจจะเละเทะดุจดั่งเกิดสงคราวอ่าวได้

 

ห้องน้ำรวมของรด.ในตอนนั้นเป็นแบบนั่งยองหมด มีเกือบ 10 ห้อง ใช้ไม่ได้เลยสักห้อง เปิดห้องไหนก็เจอแต่ทอง มองหาแหล่งน้ำเอามาราดก็ไม่มี ก็อกน้ำก็ไม่ไหล นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงมีทองอยู่ทุกห้อง เอาไงดีครับ จะออกอยู่แล้ว ผมเลือกห้องที่ทองจมอยู่ใต้น้ำที่เต็มปริ่มๆตลิ่งดีกว่าทองที่พาดเหลืองอร่ามอยู่บนตลิ่ง อย่างน้อยน้ำคล้ำๆก็ช่วยอำพลางไว้ดีกว่าเห็นทองแบบจะๆ เพราะอาจทำให้ผมขาดทั้งสมาธิและสติ

 

อนิจจาผมเลือกผิด เพราะหลังจากเรือดำน้ำของผมถูกปล่อยออกไป กฎของการแทนที่ก็แสดงผลออกมา คลื่นสึนามิสีดำคล้ำไหลเอ่อทะลัก ตรงเข้าหาขาทั้งสองข้างของผม น้ำนิ่งสีดำคล้ำที่สงบนิ่งอยู่รวมกับกองทองของคนอื่นมาเป็นเวลานาน บัดนี้ได้เวลาเคลื่อนไหวแล้ว ในสภาพนั่งยองและอาการปวดที่ยังเหลืออยู่กับพื้นที่สี่เหลี่ยมเล็กๆนี่ ผมไม่อาจหลบหนีภัยพิบัติครั้งนี้ได้

 

คลื่นซัดเต็มฝั่ง ใจผมก็ร่ำคร่ำครวญ

 

การฝึกในป่า 3 วันนำมาสู่ ความสกปรกอย่างช่วยไม่ได้ หน้าตาที่มอมแมม บวกกับเครื่องแบบที่หมักหมม ได้เวลาแล้วที่เราต้องทำการชำระล้าง การอาบน้ำแบบทหารหลังจากกลับจากป่าไม่เพียงพอแน่ที่จะให้ความสะอาดแก่ร่างกายเรา โก๋โน โก๋แมงวัน รวมทั้งผม วางแผนปฏิบัติการทำความสะอาดเอาไว้แล้ว เย็นนั้นการอาบน้ำ 5 ขันจึงเป็นเพียงแค่การแปรงฟันแบบช้าๆ สบายๆ ของพวกเรา จนทำให้เพื่อนรด.คนอื่นที่เอาแต่รีบทำความสะอาดร่างกายให้เร็วที่สุดภายในเวลาที่จังหวะนกหวีดเป่าแต่ละครั้งของครูฝึกต้องสงสัยในพฤติกรรมของเรา

 

พวกมึงไม่อาบน้ำกันหรือ เขาถาม

พวกเราแค่ยิ้มให้

 

ตกดึกหลังสัญญาณแตรเข้านอน นักเรียนรด.ทุกคนต้องเข้าเต็นท์นอนกัน เต็นท์นอนของรด.จะเป็นผ้าใบ 2 ชิ้น ชิ้นหนึ่งปูวางราบกับพื้นไว้ใช้นอน อีกชิ้นใช้ไม้ค้ำที่หัว กลาง ท้าย 3 อันทำเป็นกระโจมสามเหลี่ยม 1 เต็นท์นอนได้ 2 คน ผมจับคู่นอนกับแมงวันตามเลขรหัสรด.

 

พอตกดึกได้ที่ ราวเที่ยงคืนได้มั๊งโก๋โนปรากฏกายที่เต็นท์ของเราแล้วบอกไปกันได้แล้ว รด.หนุ่ม 3 คนเดินทางเข้าสู่โรงอาบน้ำแบบย่องเงียบตามที่ฝึกมา  ครูฝึกทุกคนนอนกันหมดแล้ว ทิ้งไว้เพียงเวรยามเฝ้าดูแลความเรียบร้อยในตอนกลางคืน  และโชคดีอย่างมากที่เวรหน้าห้องน้ำคืนนี้คือ พี่เท่ห์ พี่เท่ห์เห็นเรา สงสัยเล็กน้อยว่ามาทำอะไรกัน แต่มองตาก็รู้ใจ พี่เท่ห์ส่งซิกให้เรารีบเข้าไป ในขณะที่แกล้งทำเป็นไม่เห็น

 

ภายในที่อาบน้ำที่ไม่มีใครอยู่ น้ำนิ่งๆรอเราตักอาบอย่างตามใจชอบ ขัน สบู่ ยาสระผมที่เตรียมมาถูกวางให้เงียบที่สุด แก้ผ้า ตักน้ำแล้วทิ้งตัวนอนราบกับพื้นห้องน้ำ ค่อยเอาน้ำที่ตักมาราดเบาๆที่ร่างกาย ทำให้มันมีเสียงน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้จะดูลำบาก แต่กับร่างกายที่มอมแมมและไม่ได้สัมผัสน้ำมาทั้ง3วันเต็มๆ มันช่างสดชื่นสุดยอด

 

เรานอนอาบน้ำสระผมมีความสุขกันแบบซุ่มเงียบจนสะอาดเอี่ยมอ่อง ในระหว่างที่กำลังเก็บของเตรียมตัวกลับที่พัก ครูฝึกคนหนึ่งดันอุตริปวดฉี่เดินผ่านเข้ามาถึงจุดที่เราอยู่ โดยปราศจากเสียงสัญณาณเตือนภัยจากพี่เท่ห์ เนื่องจากพี่เท่ห์ได้ถูกเปลี่ยนเวรไปแล้ว พวกเราหมอบเงียบอยู่กับที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ แต่ยิ่งไม่เคลื่อนไหวยิ่งถูกจับได้แน่ ครูฝึกเดินเข้ามาและใกล้ที่จะเห็นรักษาดินแดนไทย 3 คนในท่านอนหมอบราบนิ่งแบบเปลือยแล้ว พวกเราทำได้ดีที่สุดคือแต่งตัวให้เร็วก่อนที่ครูฝึกจะเห็นและเกิดอารมณ์กับพวกเรา เพราะเสียงแต่งตัวนั่นแหละที่เร่งให้ครูฝึกสาวเท้าเร็วขึ้นจนเจอภาพพวกเรากำลังรูดซิปขึ้นพร้อมกันพอดี แม้จะรอดพ้นสภาพเปลือยไปอย่างหวุดหวิด แต่ท่อนบนเรายังไม่ได้มีเครื่องแต่งกายใดๆ ปกคลุม

 

ทำอะไรกัน ครูฝึกตวาดเสียงดัง

นี่คือเวลานอน ไม่ใช่เวลามาเล่นน้ำ

มีทั้งหมดกี่คน เสียงดังกว่าเก่า

แอบมาอาบน้ำใช่มั้ย งั้นพวกมึงหมอบลง แล้วคลานกลับไปจนถึงเต็นท์ที่พักเดี๋ยวนี้ ปฎิบัติแกคำรามอย่างดัง

 

ระยะทางจากโรงอาบน้ำถึงเต็นท์ของเราประมาณ100 เมตร เป็นทรายล้วน ด้วยร่างกายที่ยังเปียกแต่สะอาดต้องคลานต่ำสัมผัสกับกับเม็ดทรายเป็นระยะทางไกล มันบีบคั้นหัวใจเหลือเกิน เมื่อกี้เราสะอาดตัวเบาราวขึ้นสวรรค์ แต่บัดนี้เรากลายเป็นมนุษย์ทราย 3 คนที่รอวันพรุ่งนี้ตอนเย็นเพื่อการชำระล้างเม็ดทรายของเราให้ออกจากร่างกายด้วยน้ำเพียง 5 ขัน

 

เมื่อคลานต่ำมาถึงหน้าเต็นท์อย่างทุลักทุเลแล้ว พระศุกร์เข้า พระเสาร์แทรกครับ ครูฝึกอีกคนผ่านมาเห็นเราในขณะที่จะเดินเข้าเต็นท์นอน

ทำอะไรกัน ครูฝึกถาม เสียงไม่ดังเท่าคนแรก

ยังไม่นอนกันใช่มั้ย เวลานอนมึงไม่นอน

ไป….วิ่งรอบค่ายนอนนี้ 10 รอบ วิ่งไป ตะโกนไปด้วยว่า ผมนอนไม่หลับคร๊าบ

 

การเป็นนักศึกษาวิชาทหารที่ดีต้องไม่แสดงการต่อต้านครูฝึก

 

ท่ามกลางความหนาวแห่งขุนเขาชนไก่ พวกเราวิ่งไปตะโกนไปในความเงียบสงัดจนครบ 10 รอบ เวลาตี 2 บวกกับการฝึกทั้งวันและการฝึกแบบพิเศษอีก 10 รอบ บังเกิดความเพลียขึ้นเฉียบพลัน  เมื่อพาตัวถึงเต็นท์นอนโดยไม่มีอุปสรรคครูฝึกอีก โก๋โนขอนอนรวมกับเราด้วยเลยเนื่องจากขี้เกียจกลับเต็นท์มันแล้ว แต่ผมว่ามันเกรงใจและอายเพื่อนร่วมเต็นท์นอนมันที่ต้องเห็นมันในสภาพมนุษย์ทรายลิ้นห้อย

 

เรากำลังจัดที่นอนให้เพียงพอกับคน 3 คนภายใต้พื้นที่ที่กำหนดไว้เต็มที่แค่คน 2 คน บัดดลโก๋อุย เพื่อนแก็งค์ถั่วงอกและนักศึกษาวิชาทหารกองร้อยเดียวกับผม โผล่หน้าเข้ามา

 

กูได้ยินเสียงพวกมึงวิ่งไปมา กูรู้พวกมึงยังไม่นอน กูเหงา กูนอนด้วย

เอ้า แล้วไปทำเหี้ยอะไรกันมาเนี๊ยะ โก๋อุยถามออกไปแบบไม่ต้องการคำตอบเพราะมันจัดแจง แหวกวงเข้ามานอนแล้วบ่นเรื่องเพื่อนร่วมเต็นท์ของมันแทนคำตอบจากมนุษย์ทราย

 

ไม่เป็นไร เพื่อนเดือดร้อนมาเราต้องช่วย คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยากครับ แต่มึงรู้มั้ย มึงมาเนี๊ยะ ทำให้ตอนนี้สถานการณ์ของเต็นท์นอนของเราคือคับที่ล้วนๆ โก๋อุยบอกเราว่าอย่าไปคิด และให้พวกเรานอนหลับได้แล้ว

 

รด.ไทย 4 คนนอนอัดกันในพื้นที่เล็กๆที่ครูฝึกอนุญาติให้นอนแค่ 2 คน ไม่นานเต็นท์ก็ถล่มเพราะไอ้อุยเผลอเอาเท้าไปถีบไม้ค้ำยันผ้าเต็นท์  แทนที่เราสี่คนจะรีบกางเต็นท์ใหม่ ความเพลีย ความง่วงและความขี้เกียจมาพร้อมกัน บวกกับเสียงพึมพำว่ามึงอย่าไปคิดเด่ะ ของโก๋อุย ทำให้เราผ่อนคลายและหลับใหลต่อ

 

 

ในขณะที่เต็นท์คนอื่นเป็นทรงสามเหลี่ยมวางต่อๆกันมา แล้วจู่ๆก็มีช่องว่างช่องหนึ่งเกิดขึ้น แล้วก็เป็นสามเหลี่ยมวางต่อกันไปอีกตามปกติ มันจึงเป็นภาพที่แปลกตาไปของครูฝึกที่จะตื่นขึ้นมาตอนเช้าอย่างแน่นอน เมื่อเสียงแตรปลุกตอนตี 5 ดังขึ้น ทุกคน ครูฝึก และนักเรียนรด.คนอื่นต่างทยอยกันตื่น แต่ไม่ใช่พวกเรา

 

ภาพที่ครูฝึกหลายคน และเพื่อนรด.คนอื่นเดินเข้ามาดูจุดที่สามเหลี่ยมหายไป คือ หนุ่มนักศึกษาวิชาทหารสี่คน นอนหลับเรียงกัน ในสภาพมีผ้าเต็นท์ชิ้นหนึ่งปูรองนอน ส่วนผ้าใบอีกชิ้นเป็นดุจดั่งผ้าห่มคลุมร่างกายกันหนาวตอนกลางคืน พวกเขาทำตัวคล้ายอยู่บ้าน พวกเขาดูอบอุ่นสบาย และที่สำคัญใบหน้าของพวกเขายังแลดูมีความสุขจากการนอนอยู่

 

ไอ้3 ตัวเมื่อคืนนี้นี่ เสียงครูฝึกคนหนึ่งโพล่งออกมา

 

วันนั้นเป็นวันที่เพลียสุดๆ นอกจากเหตุการณ์เมื่อคืน กับการลงโทษเมื่อเช้านี้แล้ว การฝึกวันนี้ก็จัดได้ว่าโหดวันหนึ่ง เดี๋ยววิ่ง เดี๋ยวหมอบ เดี๋ยวลุกนั่ง วุ่นวายไปหมด การฝึกช่วงบ่ายคือการเคลื่อนกำลังพลไปเป็นหมู่ สมมติเหตุการณ์ว่า ข้าศึกทิ้งระเบิด เมื่อได้ยินเสียงระเบิดทุกคนต้องหมอบ รอจนทุกอย่างสงบจึงเคลื่อนที่ไปต่อ

 

เราพรางหน้า ใส่หมวกเหล็ก และถือปืนประดุจดั่งสถานการณ์จริง เคลื่อนพลไปยังจุดที่กำหนด ระหว่างเคลื่อนพลผมกับแมงวันก็มีโอกาสได้เจอกับโก๋โนอีกครั้งหลังจากแยกกันไปในช่วงเช้า เสียงระเบิดดังขึ้นหัวหน้าหมวดสั่งทุกคนหมอบ ทุกคนรวมทั้งเราทิ้งตัวลงหมอบ รอสถานการณ์คลี่คลาย ระหว่างหมอบ ผมคุยกับโก๋โนและแมงวันว่าโคตรเหนื่อยเลยว่ะ เพื่อนทั้งสองบอก เหมือนกัน นั้นคือเสียงสุดท้ายที่ผมได้ยินก่อนที่ผมจะหลับตาหมอบต่อ

 

เวลาผ่านไปพักนึง หัวหน้าหมู่ก็ให้สัญณาณลุก และเคลื่อนที่ไปข้างหน้าหาที่กำบังให้เร็วที่สุด

 

ถ้ามองภาพจากมุมสูง หลังจากหัวหน้าให้สัญณาณเสร็จ นักเรียนรด.ในชุดเขียวจำนวนมากลุกขึ้นวิ่งแตกฮือไปข้างหน้าเข้าหาต้นไม้หรือก้อนหินเพื่ออำพรางร่างกายจนฝุ่นตลบ ปกคลุมทุกอย่าง

 

หลังจากฝุ่นจางลง ปรากฏภาพนักเรียน รด. 3นายนอนนิ่งไม่ไหวติง ยังจุดเดิม จุดที่ทุกคนลุกฮือวิ่งหนีออกไป

 

ผมตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดังจากปืนที่ครูฝึกเคาะใส่หมวกเหล็กผม พร้อมกับตาที่กำลังลืมไม่เต็มเห็นภาพครูฝึกอีกคนเอารองเท้าคอมแบทเขี่ยไปที่ตัวโก๋โนอยู่ ในขณะที่แมงวันยังนอนหลับไม่รู้เรื่องใดๆ

 

พวกมึงอีกแล้วเหรอ นั้นคือเสียงที่สองที่ผมได้ยินหลังจากตื่นจากภวังค์

 

 

กลางดึกคืนนั้นมีวิชาการเคลื่อนที่ในเวลากลางคืน คราวนี้ฝึกกันหมดทั้งกองร้อย จึงเป็นฝูงรด.ที่ใหญ่มาก  กลางค่ำกลางคืนของชายป่าต่างจังหวัดเนี๊ยะ มันมืดมากถึงมืดมากที่สุด เพราะฉะนั้นเรื่องความปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ ครูฝึกจึงเน้นย้ำถึงเรื่องการเช็คยอดกำลังพล จะต้องเป็นไปอย่างสงบ ถูกต้องแม่นยำ บุคคลใดหายไปจะต้องรู้

 

เราเข้ารับการฝึกปฏิบัติการเคลื่อนที่ในเวลากลางคืนอย่างแข็งแรงและเมื่อเรียกเข้าแถวรวมพลก็เป็นไปอย่างเงียบเรียบร้อย คล่องแคล่ว ถูกต้อง ไม่มีใครหายใครขาด ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่น

 

จนถึงการเรียกแถวครั้งสุดท้ายหลังจากปล่อยให้ทุกคนกระจายกันแอบซ่อนอยู่ในความมืด ครูฝึกให้พวกเราเช็คยอดของแต่ละกองร้อยโดยการนับเหมือนทุกครั้งที่ได้ปฏิบัติมาก่อนหน้านี้ ก่อนเดินทางกลับที่พัก

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก ……………………………………………….40 41 42…………

…………………………67 68 69…………………….จนหมดทุกกองร้อย

 

ทำไมไอ้กองร้อยนี้มันเกิน 3 ไอ้กองร้อยนี้ขาด 3 ว่ะ หัวหน้าชุดฝึกพูดขึ้นมา

นับใหม่    ปฏิบัติเสียงเข้มขึ้น

 

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก ……………………………………………….40 41 42…………

…………………………67 68 69…………………….จนหมดทุกกองร้อย

 

ยัง ยังขาดยังเกิน ขอให้ทุกคนเช็คเพื่อนรอบข้างสิ ว่าใช่คนที่อยู่หน้าเรา หลังเราหรือไม่

 

เมื่อมีการสำรวจตำแหน่งของตัวเองก็มีการเคลื่อนย้ายกันเล็กน้อยสำหรับคนที่อยู่ผิดตำแหน่ง แต่มันก็เป็นแค่การสลับที่ยืนภายในกองร้อย ดังนั้นเมื่อครูฝึกสั่งให้นับใหม่อีกครั้ง ผลสรุปก็ยังเป็นกองร้อย106 เกิน 3 กองร้อย 107 ขาด 3

 

ยัง ยังเหมือนเดิม คืนนี้ไม่ต้องนอนกัน ใครที่ผิดที่ผิดตำแหน่ง ถ้ารู้ตัวก้าวขาออกมา เพื่อนจะได้ไม่เดือดร้อน

ใครว่ะ นักศึกษาวิชาทหารหลายคนที่ต้องการนอนหลายคนเริ่มพึมพำ

เมื่อยังไม่มีคนผิด ต้องรับผิดชอบร่วมกัน วิดพื้นท่าเตรียม 50ที ปฏิบัติ คราวนี้ครูฝึกเสียงเข้มเอาจริง

สัด ใครว่ะ แมงวัน สบถข้างผมอย่างฉุนเฉียว พร้อมทำท่าวิดพื้นท่าเตรียม

 

นักเรียนรด.ทั้งหมดทุกกองร้อย ออกกำลังกายตอนกลางคืนอย่างไม่เต็มใจกัน หลังจากครบ50ที ครูฝึกกล่าวต่อ

 

ให้โอกาสอีกครั้งสำหรับผู้ทำผิด ไม่งั้นอีก 50ที

ไม่ใช่เราแน่   โก๋โนยืนยันข้างผม กูจำไอ้นั้นได้ เราอยู่แถวเดียวกับมัน

เวลาผ่านไปและยังไม่มีผู้รับผิด       “50ที ปฏิบัติ   ครูฝึกทำตามวาจา

 

ระหว่างที่วิดพื้นไป ผมเห็นไอ้อุยอยู่กองร้อยฝั่งนู้น กำลังวิดพื้นและส่ายหัวไปอย่างเซ็งๆ

ไอ้อุย ไปทำอะไรทางโน้นว่ะผมคิดในใจ

 

อย่างไรก็ดี คืนนั้นครูฝึก สามารถจับตัวผู้ร้ายปากแข็ง 3 คนนั้นได้พร้อมกับคำพูดที่ผมได้ยินบ่อยเหลือเกินจากครูฝึกคนเดิมในช่วงวัน สองวันนี้

 

พวกมึงอีกแล้วเหรอ

 

คำถาม อยากจะรู้มั้ย ว่ามัน 3 คนคือใคร?

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: