ดาราการ์ตูน

ช่วงเวลาที่เลื่อนชั้นมาเรียนที่ระดับม.ปลาย ทวีธา บังเอิญเหลือเกินที่ผมในตอนนั้นติดหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นที่ออกทุกๆรายสัปดาห์อย่างเข้าขั้น เมื่อถึงวันกำหนดออกของมัน จะต้องมีผมนี่แหละที่ถือมันด้วยความหวังที่ว่าจะกลับบ้านและเป็นคนแรกที่แกะปกพลาสติก นั่งอ่านคนเดียวอย่างมีความสุข โดยมี ดราก้อนบอล เซนต์เซย่า นักเรียนนายร้อย ซิตี้ฮันเตอร์ ดราก้อนเควสท์ เป็นเรื่องราวที่ชวนผมให้ติดตามในทุกอาทิตย์ แต่ถ้าจะบอกถึงการ์ตูนคลาสสิกของทุกยุคสมัย เชื่อว่าบุคคลหลายคนที่พ้นวัยสามสิบ หรือแม้กระทั้งรุ่นหล่นลงมา น่าจะรู้จักเรื่องที่ผมจะเอ่ยต่อไปนี้ได้ดี เพราะปัจจุบัน การ์ตูนเรื่องนี้ได้กลับมาปรากฏตัววางบนแผงหนังสืออีกครั้งด้วยเรื่องราวตอนใหม่ ที่มิใช่การรีก็อปปี้ให้ผู้ชื่นชอบได้เก็บสะสมแต่อย่างใด ซึ่งที่เอ่ยมาทั้งหมดนี้มันช่างประจวบเหมาะเหลือเกินที่ห้องเรียนทวีธาถั่วงอกของเรามีดาราตัวเอกจากการ์ตูนเรื่องดังเรื่องนั้นถึงสองคนเรียนควบคู่ไปกับพวกเรา ตัวเอกคนแรกผมเคยเล่าให้ฟังไปแล้ว แม้ว่าภายหลังถั่วงอกทุกคนจะจำเขาในสมญาอื่นที่ไม่ใช่ชื่อตัวการ์ตูนคลาสลิกญี่ปุ่นตัวนั้นอีก แต่บรรทัดนี้ขออนุญาตให้พี่เท่ห์กลับมาถูกเรียกอีกครั้งว่า ไอ้ม่อน ก่อนที่จะเปิดตัวเพื่อนดาราการ์ตูนคู่หูอีกคนของโดเรม่อน เด็กหนุ่มกับแว่นตาและภาพลักษณ์ที่คล้ายที่สุดแล้วในห้องเรียนเรา

 

โนบิ โนบิตะ

 

สมภพ เป็นเด็กชายที่มีลักษณะคล้ายมากกับตัวการ์ตูนดังตัวนั้น ตั้งแต่บนลงล่าง หากแต่เป็นอุปนิสัยที่ไม่ใช่ เพราะโนบิของห้องถั่วงอกไม่ใช่เด็กขี้แย อ่อนแอ ช่างฝันเหมือนโนบิตะแห่งการ์ตูนโดเรม่อน เขาเป็นมนุษย์ที่มาเรียนโรงเรียนเหมือนปกติชนทั่วไป หากแต่มันเป็นแค่การแต่งตั้งและจับคู่ให้ของใคร เออของใครหว่า….. ถ้าจะให้เดาก็น่าจะเป็นฝีมือไอ้วรรณอีกนั้นแหละ ที่เห็นห้องเรามีพี่เท่ห์เป็นโดเรม่อนแล้ว ก็เลยให้สมภพรับบทโนบิตะไปซะเลย ดันเกิดมาเหมือนซะขนาดนั้น

 

แต่คู่โนบิกับพี่เท่ห์โดเรม่อน มิใช่คู่หูตุหงาหนันที่ห้องเรามักมีเป็นคู่ไว้นั่งเรียนหนังสือกัน เพราะแรกเริ่มเรามักจะเปิดตัวในห้องถั่วงอกกันเป็นคู่ๆ ไอ้รินทร์กับไอ้รภ, จิมมี่กับโก๋แก่,โก๋นากับไอ้ตี๋, รุยปริงกับผม หรือ แม้ในเวลาต่อมา เราก็จะเห็น โก๋เมศร์กับแมงวัน ไอ้ต้นกับไอ้ปิ๋ว (หรือในบางอารมณ์ เราก็ได้เห็น ไอ้ปิ๋วกับน้องอ้อม) แป๊ะต๊องกับพิศาล แอ้กับประณต โก๋โนกับโก๋เหม่ง แต่ก็ไม่ยักมีครั้งไหนเลยที่โนบิจะไปอยู่กับพี่เท่ห์

 

คู่หูโดเรม่อน โนบิตะ จึงมีเฉพาะหนังสือการ์ตูน หาใช่ในห้องถั่วงอกไม่

 

โนบิในวันเวลากับแก็งค์ถั่วงอกเป็นเสมือนเพื่อนหนุนที่ดี เพราะโนบิไม่ได้มีบทบาทในหัวแถวความกวนตีน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่สนับสนุนการกวนตีน เพราะกิจกรรมฮาทั้งหลายนอกวิชาการที่เกิดขึ้นในเวลา3 ปีของแก็งค์ถั่วงอก จะมีเสียงหัวเราะของโนบิร่วมด้วยอยู่เสมอไม่ขาดและไม่หาย

 

และในส่วนของกีฬาประจำห้อง โนบิทำให้ผมนึกถึงความเสียสละ เพราะจะมีไม่ซักกี่คนหรอกในเวลาเล่นฟุตบอลกันจะอาสาไปเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตู และในส่วนที่โนบิต้องรับผิดชอบไปยืนเป็นโกล์ให้นั้น มันเป็นฝั่งที่ไม่ค่อยมีชาวถั่วงอกหรือนักเรียนคนใดอยากไปใช้ชีวิตอยู่ในฝั่งนั้นกันเท่าไหร่ เนื่องด้วยมันร้อนและขาดแคลนร่มเงา เวลาพวกเราวิ่งลงสนามมาเตะบอล เรามักจะเลือกฝั่งด้านใกล้ทางเข้าออกโรงเรียนเป็นที่เริ่มต้นในการตั้งวงเล่นฟุตบอล เพราะมันยังพอมีร่มไม้ให้จับกลุ่มได้ จนถึงศึกบางพลัด บางกระดี่ ก็จะเป็นโนบิที่ต้องเดินทางข้ามฝั่งไปยืนเฝ้าเสาประตูให้ทีมผมอย่างเดียวดายท่ามกลางความร้อนกว่าใครๆทั้งหมด เพราะการเป็นโกล์เนี่ยะ ก็รู้กันว่าต้องเป็นคนที่ยืนอยู่ตำแหน่งเดิมมากกว่าผู้เล่นคนใดมากที่สุด ในขณะที่ถั่วงอกคนอื่นเคลื่อนที่วิ่งเล่น ยังพอเห็นความสนุกท่ามกลางความร้อนแห้งแล้งแห่งทะเลทรายทวีธา ซึ่งโนบิไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ เพราะด้วยความรับผิดชอบของตำแหน่งนายทวารที่ต้องยืนหวงแหนพื้นที่ระหว่างสองเสาเพื่อป้องกันไม่ให้บางกระดี่เข้ามาทำประตู ถึงจะน่าเบื่อและร้อนแค่ไหน เขาก็ยังเป็นโกล์เต็มใจให้กับทีมบางพลัดมาโดยตลอดจนเป็นหนึ่งเดียวของห้องที่พูดได้ว่า โนบิคือนัมเบอร์วันในตำแหน่งผู้รักษาประตูของถั่วงอก แต่ก็เสียดายตรงที่ว่าไม่ถึงขั้นที่จะแข่งกีฬาสีได้ มิเช่นนั้นแล้วเราก็จะได้พูดเต็มปากว่าห้องถั่วงอกทั้งห้องคือตัวแทนสีน้ำเงินในกีฬาสีทุกปี

 

ด้วยความที่ภาพลักษณ์ของโนบิในวันนั้นก็เป็นเพียงเด็กชายธรรมดาที่ไม่ได้ส่อให้เห็นเลยว่า เมื่อจบทวีธากันออกมา โนบิจะเป็นคนแรกที่ผมได้ยินเพื่อนๆถั่วงอกถ่ายทอดข่าวสารมาว่า เขามีโนบิสุเกะซะแล้ว เพราะตลอดเวลาที่รู้จักกันในรั้วทวีธา โนบิไม่ได้เผยให้เห็นเลยว่ามีแววจะได้เจอกับชิสุกะตอนไหน เป็นข่าวอีกทีก็เล่นเอาตะลึงหงันช็อกวงการถั่วงอกกันเลย

 

และที่น่าตระหนกตกใจมากกว่านั้น วันดีคืนดีผมนั่งดูทีวีอยู่ตอนเย็นวันหนึ่ง ปรากฏภาพโฆษณาออกแนวรณรงค์ประเภทประหยัดพลังงานสอดแทรกความฮาให้ดูคลายเครียด ตัวละครชาวบ้านก็แสดงกันไปบนมุขตลกปนวิชาการ ฉับพลันปรากฏภาพชายหนุ่มใส่แว่นหน้าตาคุ้นเคยทำท่าอาจึ๊ย ยักไหล่ สะดุ้งตัว ในแบบฉบับของเทพ โพธิ์งาม เรียกเสียงฮาแตกกับการแสดงปัญญาอ่อนมุขนั้นให้ผม แต่ที่ทำให้ตื้นเต้นขึ้นไปอีก ก็ตรงที่ว่าหนุ่มอาจึ๊ยคนนั้น มันโนบิเพื่อนเรานี่หว่า ซึ่งเมื่อรู้จากโก๋แก่ เพื่อนที่ได้ชื่อว่าภายหลังเป็นคู่หูตัวจริงของโนบิอีกทีว่า ภาพชาวบ้านทั้งหมดที่เห็นในจอนั่นนะ ครอบครัวและญาติๆของโนบิทั้งนั้น เล่นเอาผมอารมณ์ดีในทุกเย็นที่เปิดเจอ

 

แม้ในวันนี้จะไม่เห็นครอบครัวบันเทิงของโนบิแล้ว แต่เขาก็ทำให้ผมได้เห็นว่า ตัวการ์ตูนเด็กในห้องถั่วงอกเมื่อวันนั้นยังกลายมาเป็นตัวละครเบาสมองได้ในโลกทีวี อะไรๆก็เป็นได้ ถ้าลองย้อนกลับไป ใครเล่าจะคิดว่าเด็กชายภาพลักษณ์โนบิตะของสมภพจะทำให้พวกเราอึ้ง เมื่อเขาคือคนแรกที่ประกาศตัวมีครอบครัวก่อนเพื่อนคนอื่น และไม่ใช่แค่นั้นซะด้วยเพราะโนบิทำให้ผมกล้าบอกกับใครๆที่ไม่ใช่แค่เพียงแก็งค์ถั่วงอกต่ออีกได้ว่า

 

ผมมีเพื่อนเป็นดาราออกทีวีทุกวัน

อะจึ๊ย….ยย

 

สมภพ อักษรนิตย์ นักเรียนคนที่ 18 ห้อง 22 ทวีธา’97

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

10 เมษา 49

 

ปล. วันก่อนเดินทางผ่านโรงเรียนทวีธาภิเศก มองเข้าไป ไม่เห็นทะเลทรายสังเวียนแข้งของเราอีกแล้ว เพราะถูกสนามปูนเขียวๆเข้ามาแทน สมัยใหม่มักมาแทนความคลาสลิกชวนคิดถึงเสมอ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: