หนึ่งคำถาม กับ สงครามแห่งการปลดปล่อย

 

ถ้าคุณเคยมีอดีตร่ำเรียนที่ห้องถั่วงอก ข้อใดต่อไปนี้ที่คุณคิดว่าไม่ควรกระทำ

 

ก. ขึ้นลิฟท์โดยสารพร้อมเพื่อน แล้วยืนบริเวณตรงกลาง

ข. ยืนโก้งโค้งเหม่อชมวิวบริเวณระเบียงหน้าห้อง

ค. ขออนุญาตอาจารย์ไปเข้าห้องน้ำท่ามกลางการเรียนการสอน

ง. ถูกเฉพาะข้อ ก และ ข

จ. ถูกทุกข้อ

 

เชื่อว่าหลายคนคงมีคำตอบไว้ในใจกัน เพราะด้วยประสบการณ์3ปีในทวีธาน่าจะทำให้ทุกคนสามารถเลือกคำตอบได้ไม่ยาก แต่ถ้าใครยังไม่แน่ใจหรือยังเลือกไม่ถูกเพราะไม่รู้ว่ามันคืออะไรกัน แนะนำให้ลองค้นบทความเก่าๆของพริ้วไหวดูถึงผลลัพธ์ของมัน เพราะ ข้อ ก และ ข เคยเล่าให้อ่านกันไปบ้างแล้ว ในตอน การละเล่นของเรา และกิจกรรมพบสุข ดังนั้นเรื่องราวตอนนี้จะขอบอกเล่าถึงข้อ ค. ควาย การขออนุญาตอาจารย์ไปเข้าห้องน้ำท่ามกลางการเรียนการสอน มันมีผลลัพธ์ใดหรือ ถึงไม่สมควรกระทำต่อหน้าพรรคพวกเรา ลองอ่านดูเผื่อเอาไว้ประกอบการตัดสินใจ

 

การชูมือขออนุญาตครูบาอาจารย์ไปทำธุระที่ห้องน้ำ ไม่น่าจะเป็นอะไรที่ยุ่งยากในชีวิตเด็กนักเรียนชาย เพราะถ้าเราปวดท้องต้องการเข้าห้องน้ำ การยกมือแสดงออกเพื่อไปปลดปล่อยก็เป็นวิธีที่ถูกกติกาแล้วในระหว่างที่มีการเรียนการสอน เพราะคงไม่มีคุณครูท่านไหนใจร้ายกักกันลูกศิษย์ที่กำลังปวดหนักเบาให้ไปปลดทุกข์หรอก

 

ใช่ครับ….หากแต่มันไม่สมควร ถ้าการขออนุญาตนั้นกระทำต่อหน้าต่อตาชาวห้องถั่วงอก

 

ขออนุญาตไปห้องน้ำครับ

 

โก๋เขียวยกมือเอ่ยปากขอไปทำธุระในบ่ายวันหนึ่งระหว่างคาบเรียนหนังสือ อาจารย์ประจำวิชาสอนในคาบนั้นไม่ลังเลใจที่จะอนุญาตให้โก๋เขียวไปตามความต้องการของเขา เมื่อไม่มีคำทัดทาน โก๋เขียวก็ลุกพรวด จ้ำอ้าวไปทางห้องน้ำที่อยู่ใกล้สุด ในขณะที่สายตาของชาวถั่วงอกทั้งห้องที่เหลือจ้องมองกับพฤติกรรมลุกลี้ลุกลนนี้ของโก๋เขียวอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง ก่อนพร้อมพยักหน้าร่วมกัน ซึ่งตีความได้ว่า บ่ายนี้มีเฮแล้ว

 

เราอยู่ด้วยกันมานานจึงรู้ไส้รู้พุงกันไปหมด เพราะฉะนั้นแล้วเรื่องท้องไส้ของโก๋เขียวในบ่ายนั้น ไม่มีอย่างอื่นให้เป็นไปได้นอกจาก การไปขี้  ไม่สุดๆจวนตัวจริงๆไม่มีทางกล้าหาญยกมือต่อหน้าเพื่อนหรอก

 

เรารอให้โก๋เขียว พ้นระยะห้องไปสักนิด ก่อนที่ทีมอาสาซึ่งจะเป็นใครก็ได้ที่เสนอตัวในเวลานั้นจะขออนุญาตอาจารย์ตามไปห้องน้ำด้วย การรอให้ไอ้เขียวลับตาไปนั้น นั่นก็เพื่อป้องกันไม่ให้ไอ้เขียวได้ยินเสียงขออนุญาตตามหลัง เดี๋ยวมันจะเอะใจรู้ตัว

 

แม้ว่าในบ่ายนั้นจะมีบ้างกับความแปลกใจที่ทำไมวันนี้นักเรียนอยากเข้าห้องน้ำกันเยอะ แต่ก็ไม่มีคำปฏิเสธใดๆโผล่ออกมาจากปากอาจารย์ท่านนั้น ดังนั้นแล้ว เมื่อทีมอาสาออกจากห้องได้ หน้าที่ต่อไปคือแกะรอยตามโก๋เขียว

 

เส้นทางการปลดทุกข์ของใครหลายคนในห้องถั่วงอกเดาได้ไม่ยากหรอกครับ มีที่ประจำกันทั้งนั้น ถ้าสบายๆก็ต้องตึกใหม่ อันนั้นสะอาดสะอ้าน และสะดวกอารมณ์ แต่กรณีโก๋เขียวในวันนั้นทำให้ทีมสังหารอาสาต้องมีหยุดคิดวิเคราะห์ว่า มันอาจจะไปไม่ไกล เพราะจากอาการร้อนรนที่เห็น คงใกล้คลอดแล้วเป็นแน่ มันน่าจะเลือกเอาที่ๆสะดวกสุด

 

แต่แล้วระหว่างที่กำลังชั่งใจจะไปทางไหน ผม ไอ้เชษฐ์ และไอ้เหม่ง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้ากึ่งควบวิ่งกึ่งเดิน ตามทางลงบันไดไปตึก 6 หอประชุม เมื่อได้ยินดังนั้น เราทั้งหมดหันมามองหน้าอย่างเข้าใจกันและกัน

 

จะแตกอยู่แล้ว ยังเสือกเลือกที่ขี้ซะด้วย

 

ข้อมูลเสียงฝีเท้าเพียงเท่านี้แหละ ที่ทำให้ทีมอาสาสังหารแกะรอยโก๋เขียวถูก สักพักเราก็ปรากฏตัวแบบเงียบๆอยู่หน้าห้องน้ำตึกใหม่ และได้ทันเห็นหลังเด็กนักเรียนคนหนึ่งผลุบเข้าไปในห้องน้ำไวๆ เมื่อเข้าไปสำรวจ ก็พบเห็นส่วนขาที่โผล่พ้นขอบประตูห้องทำธุระ ยืนยันได้ชัดว่าใช่ไอ้เขียวแน่แท้ สักพักเสียงปลดเข็มขัดก็ตามมา และภาพกางเกงหล่นลงมากองที่ข้อเท้าก็ปรากฏต่อหน้าสายตาทีมอาสาสังหารทั้งสาม

 

ไอ้เชษฐ์จุ๊ปากบอกผมและไอ้เหม่งให้เบาที่สุด ก่อนทำสัญญาณว่า ให้รออีกเดี๋ยว ระหว่างนั้นให้ทุกคนเลือกอาวุธประจำกาย ผมมองไปรอบบริเวณห้องก็เห็นเพียงกระบวยตักน้ำขนาดกระชับมือ ก่อนค่อยๆเปิดรองน้ำเบาๆ กะว่านี่คืออาวุธหนักที่สุดที่จะจู่โจมโก๋เขียว แต่ความคิดนี้ต้องตกไปเพราะระหว่างที่น้ำกำลังจะเต็มกระบวย ผมเหลือบไปเห็น ไอ้เชษฐ์ต่อสายยางกับก๊อกน้ำเรียบร้อยแล้ว ในขณะที่โก๋เหม่งยกเอาถังขยะถังใหญ่ที่อยู่หน้าห้องน้ำเข้ามาอยู่ในท่าเตรียม

 

เป็นความโชคร้ายของโก๋เขียวเหลือเกิน ที่วันนั้นมันดันเลือกห้องน้ำตรงกลางสุดของสามห้องในการทำธุระของมัน เพราะสองห้องข้างๆมันก็ดันเกิดว่างให้ใช้บริการได้ ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่าเข้าทางพวกเราที่คิดจะจู่โจมพร้อมกันรอบทิศ ไอ้เชษฐ์ เลือกห้องขวา ส่วนไอ้เหม่งไปห้องซ้าย สักพักพอไอ้เชษฐ์และไอ้เหม่งปีนขึ้นบนคอห่านไปอยู่เหนือผนังกั้นห้องน้ำได้ มันก็ส่งสัญญาณว่า เห็นไอ้เขียวแล้ว ก่อนชูนิ้วมือเลขหนึ่งขึ้นมา เพื่อบอกเวลาให้ผมเตรียมเปิดหัวก๊อกน้ำ

 

บนความเงียบตั้งแต่ไอ้เขียวกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาเข้าห้องน้ำ จวบจนมันกำลังจะสบายกับการปล่อยทุกข์ก้อนแรกออกมา มีเพียงเสียงก๊อกแก๊กจากการกระทบกันของหัวเข็มขัดและการปลดดึงกางเกง และก็อาจจะมีเพียงเสียงตดนำร่องของมันเท่านั้นที่เป็นเสียงเล็กๆที่ทำลายความสงบเงียบในห้องน้ำนั้น

 

เพราะหลังทันทีที่สัญญาณมือเลขสามของไอ้เชษฐ์สิ้นสุดลง ก็ไม่มีความสงบอีกต่อไปให้กับคนถ่ายทุกข์

 

สบายแล้วสิมึง

 

ไอ้เชษฐ์กับเสียงแรกที่ทำลายความเงียบสงัดในเวลานั้น

 

จากนั้น สงครามโลกก็เกิด ปืนกลแรงดันสูงกระหน่ำเข้าหาโก๋เขียวที่กำลังเงยหน้ามาตามเสียงของไอ้เชษฐ์ทางด้านบนซ้ายมือ ในขณะที่อีกฝั่งด้านขวาของโก๋เขียว ระเบิดขยะเคมีของไอ้เหม่งกำลังลอยคว้างเข้าจู่โจมคนนั่งขี้  ซึ่งผมกับระเบิดมือกระบวยน้ำก็สาดโค้งเข้าไปทางด้านตรงของมัน ลูกแล้วลูกเล่า ปืนกลยังระดมยิงอยู่ ระเบิดเคมีหมดแล้วก็ทุ่มทั้งถังเข้าไป เวลาเดียวกันกับกระบวยตักน้ำก็วักน้ำจากอ่างล้างหน้าสาดข้ามประตูกั้นเข้าไปไม่หยุดหย่อน ไม่มีภาพใดจะบรรยายความพ่ายแพ้สงครามครั้งนี้ของโก๋เขียวได้

 

เพราะช่วงเวลาที่ของเสียก้อนแรกกำลังจะออกจากรูก้น เชื่อว่าน่าจะเป็นภาวะที่มนุษย์เราทุกคนกำลังอ่อนแอที่สุด การปกปักษ์พิทักษ์ตัวเองไม่สามารถกระทำได้แน่ๆในเวลาคาบลูกคาบดอกอย่างนั้น นั่นแหละที่เป็นสาเหตุว่าทำไมไอ้เชษฐ์จึงบอกให้เรารอเวลา จนกว่ามันจะได้เห็นอะไรออกมาจากรูนั้นของไอ้เขียว

 

หลังสงครามเลิก ทีมสังหารกลับสู่มาตุภูมิห้องเรียนท่ามกลางการรอคอยข่าวกรองของนักเรียนทั้งห้อง เราบอกแค่เพียงภารกิจสำเร็จ ให้เตรียมตัวดูชัยชนะที่มีเหนือผู้ที่มันเหิมเกริมหาญกล้าประกาศขออนุญาตอาจารย์ไปห้องน้ำต่อหน้าพวกเราได้

 

และเมื่อผู้แพ้สงครามเดินทางกลับถึงห้อง

 

บ่ายเหงาๆวันนั้น จึงมีตัวตลกกับเรื่องราวฮาดังๆในห้องเรียนถั่วงอกขึ้นมา

 

นั่นจึงเป็นสาเหตุว่าทำไม การปวดอึในห้องเรียนถั่วงอกจึงเป็นเรื่องที่ต้องเก็บงำ ความลับส่วนตัวที่ไม่ควรแพร่งพรายให้ใครได้ฟัง แต่ถึงจะอมพะนำไว้ขนาดไหนเมื่อถึงเวลาอาการมันจะฟ้องจนต้องแสดงออกอยู่ดี นอกจากนั้นทีมข่าวกรองของห้องเราก็จะคอยเช็คอยู่ว่า ใครหายไปไหน ถ้าหายไปถึงดื้อๆนี่ ค่อนข้างแน่ชัดว่ากำลังหนีสงคราม และไอ้ความรักเสรีภาพบนคอห่านของแต่ละคนเนี๊ยะ ถึงขนาดว่าต้องแอบข้ามตึกเพื่อไประบายออกที่ฝั่งม.ต้นก็มี หรือทำทีวางแผนลวงว่าไปชั้นนี้แต่พอลับตาทีมสังหารก็รีบวิ่งไปอีกชั้นก็ยังเคยมี อีกทั้งกรณี นั่งรวมกลุ่มกันอยู่ที่ชั้น 1 ด้วยกัน ก็ยังอุตสาหะปลีกตนดั้นด้นไปถ่ายออกที่ชั้น6 เพื่อเจตนาให้ทีมสังหารท้อใจที่จะตามขึ้นบันได นั่นก็มีมาแล้ว

 

มันอยากมากครับที่จะมีเวลากับความสุขส่วนตัว โดยปราศจากการคุกคามจากเพื่อนถั่วงอก

อยู่ห้องนี้ จะไปขี้ ต้องมีวางแผนครับ

 

แล้วบ่ายอีกวันหนึ่ง ก็ทำให้คนที่ต้องการความสุขส่วนตัวมีทางออก

 

คราวนี้กลายเป็นโก๋เหม่งที่เกิดปวดขึ้นมาซะเอง ซึ่งไอ้เหม่งเนี๊ยะเป็นชื่อบัญชีดำลำดับแรกอยู่แล้วที่เพื่อนถั่วงอกทั้งห้องต้องการหาทางแกล้งมัน เพราะฉะนั้นปฏิบัติการทุกอย่างในครั้งนั้นจึงจะต้องแนบเนียนซะยิ่งกว่าครั้งไอ้เขียวหรือคนอื่นๆ โดยตัวไอ้เหม่งเองก็รู้ถึงภัยที่กำลังจะเกิดตามมา แต่บ่ายนั้นมันเกินห้ามใจอีกต่อไป ว่าแล้ว โก๋เหม่งก็ยกมือขึ้น ท่ามกลางการสอนของอาจารย์และท่ามกลางการรอคอยเวลานี้มานานของเพื่อนๆ

 

ขออนุญาตไปห้องน้ำครับ

 

แล้วทุกอย่างก็ซ้ำรอยเหมือนโก๋เขียว เหม่งโดนสารพัดอาวุธยุทโธปกรณ์เข้ากระหน่ำสมกับที่ทุกคนรอวันพลาดของมัน ทีมสังหารกลับมาที่ห้องประกาศตนเป็นผู้ชนะอย่างเคย ไม่มีอะไรที่ทุกคนรอคอยมากไปกว่าการปรากฏตัวหลังสงครามเลิกของไอ้เหม่ง

 

แล้วผู้ผ่านสงครามคนล่าสุดก็กลับเข้ามาในห้อง

 

สภาพเปียกปอนดูไม่ได้ เศษขยะบางส่วนยังมีให้เห็นบนตัวไอ้เหม่ง หัวกระเซอะกระเซิงที่กำลังถูกเจ้าตัวพยายามเสยให้เรียบดังเดิมด้วยมือซ้ายของมัน จนอาจารย์นกแก้วยังตกใจ จนอดถามไม่ได้ว่าไปทำอะไรมา

 

ไอ้เหม่งไม่ตอบ มันเดินเข้าห้องมาบนสีหน้าที่ราบเรียบ เนื้อตัวเปียกโซก เสยผมตลอดทาง กลับมานั่งที่ของมันท่ามกลางเสียงหัวเราะดังๆของเพื่อนทั้งห้อง

 

บังเอิญเหลือเกินว่า วิชาภาษาอังกฤษของอาจารย์นกแก้วในวันนั้น ไอ้เหม่งนั่งข้างผม และก็เป็นไอ้เชษฐ์ที่นั่งถัดผมไป ระหว่างที่ผมกับไอ้เชษฐ์กำลังหัวเราะกับผลงานสังหารพร้อมเพื่อนคนอื่นๆ มือขวาที่ซ่อนอยู่ของไอ้เหม่งก็ยกขึ้นมาพร้อมกับสลัดอะไรบางอย่างเข้าหาผมอย่างรวดเร็ว ผมเอี้ยวตัวหลบได้ทันตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ของประหลาดบางอย่างนั้นพุ่งเลยผมไปทางข้างๆตัว ผมหันกลับไปมองตามเส้นทางที่คิดว่าของสิ่งนั้นจะผ่านไป ก็ปรากฏไม่เห็นอะไร จึงหันกลับมามองที่มือขวาโก๋เหม่งว่าเมื่อกี้เหม่งทำอะไร

 

มีเพียงไม้แกนกลางไอติมขนาดเล็กเท่านั้นที่มันถืออยู่ในมือ

 

ในขณะที่ด้านขวาข้างผม ไอ้เชษฐ์หยุดหัวเราะ นั่งงงงวย หน้าตาเด๋อด๋าอยู่กับการไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและเหม่งทำอะไรไปเมื่อตะกี้ แต่เมื่อสำรวจรอบตัวและเห็นว่าไม่ได้มีอะไร ไอ้เชษฐ์จึงอำกวนตีนใส่ไอ้เหม่งต่ออย่างเสียงดังฮาเฮ จนกระทั่งสายตาผมเหลือบไปเห็น วัตถุก้อนเปียกๆสีเหลืองตุ่นๆขนาดเท่าปลายนื้วก้อย ติดอยู่ที่เสื้อเหนือชื่อ พิเชษฐ์ รัตนทัศนีย์ เท่านั้นแหละ

 

วงแตกกันทั้งห้อง

 

สัดเหม่ง มึงเล่นขี้เหรอ!! *#**!!@ ”

 

ไอ้เชษฐ์ ตะโกนโวยวายก่อนวิ่งออกนอกห้องไปหาน้ำล้างออกอย่างทุลักทุเล

 

นั่นแหละคือ ทางออกทีเด็ดที่โก๋เหม่งทำให้ใครคนต่อไปที่จะปวดอึเข้าห้องน้ำแล้วเกิดโดนภาวะสงครามจากทีมอาสาสังหารได้แก้เผ็ดคืน เพราะอาวุธยุทโธปกรณ์อะไรๆบริเวณห้องน้ำนั้น จะสู้กับสุดยอดศาสตราวุธที่อยู่ในมือ ไม่ใช่สิ ในท้องคนปวดขี้ ได้ไง

 

ก็ถ้ามันยังกล้าโผล่หน้าเข้ามาลองดีในห้องน้ำอีก ก็อีแค่ใจถึงหน่อยก้มลงไปจิ้มเอาของๆเราขึ้นมาตอบโต้ เท่านี้ก็ขอสงบศึกกันหมด

 

หรือใครจะกล้ากับระเบิดนิวเคลียร์

 

จากนั้นก็ดูเหมือนว่าเสียง ขออนุญาตไปห้องน้ำครับจะเข้มแข็ง ชัดเจน และฉะฉานมากขึ้นทีเดียวในห้องถั่วงอก

 

ฉะนั้นแล้ว ถ้าคุณเป็นคนใจถึงกล้าลงมือเล่นกับระเบิดนิวเคลียร์แล้วละก็

 

ตัดตัวเลือกข้อ ค. ควายจากคำถามข้างบนออกไปได้เลย

 

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

25 เมษา 49

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: