“………” (เสียงสงบห้องสองสอง)

 

เด็กชายตัวสูง ผอมแห้ง แต่ไม่แรงน้อย ผมดำหยอยๆ ยืนใจลอย คอยใครนั่นเล่า

 

ผมพยายามนิยาม ประเมินการณ์ เอาแบบคร่าวๆถึงเพื่อนเราอีกคนหนึ่ง เด็กชายที่ไม่เคยมีปากเสียงใดๆกับเพื่อนในห้อง ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ไหน เอะ…..หรือเขาจะไม่มีอารมณ์ ไม่ใช่…..ผมรู้ เพื่อนผมคนนี้มีอารมณ์แน่ แต่จะรมณ์ไหน มากน้อยเพียงใด ก็สุดแต่ใครจะตีความ

 

โก๋เงียบ… คือเพื่อนคนที่ผมกำลังบอกเล่าเรื่องราวของเขาต่อจากนี้

 

แล้วเหตุอันใด ใครหนอเรียกเขาว่า เงียบ

 

เงียบ มีความหมายได้อย่างเดียวนั่นคือ อาการสงบ ปราศจากเสียงใดๆเล็ดลอดออกมา

 

ถูกต้องอย่างแท้ เพื่อนผมเป็นดังเช่นความหมายที่ถูกถอดความตามข้างบน ซึ่งถ้าหากใครได้ทำความรู้จักกับเพื่อนผมคนนี้แล้ว ก็มักจะยืนยันว่า เขาเหมาะสมกับชื่อนี้จริงๆ โก๋เงียบ ไม่ใช่คนที่พูดจาพร่ำเพรื่อ หรือคุยเก่ง หากแต่เขาต้องการดำรงชีวิตร่วมกับมนุษย์โลกทุกคนด้วยการสื่อสารทางปากให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

ฉายาเด็กชายเงียบ คงมาจากการตั้งให้ของไอ้วรรณอีกนั่นแหละ ซึ่งน่าจะเป็นคนแรกที่เห็นถึงพฤติกรรมสงบนิ่งนานๆของโก๋เงียบ ผิดวิสัยมนุษย์มนาห้องถั่วงอก จึงให้พวกเราเหมารวมหัวเรียกกันให้ติดปากกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

 

แต่จริงๆแล้ว เงียบ มีชื่อเล่นจริงว่า เล็ก พื้นเพเป็นคนจังหวัดนครปฐม แต่ระยะทางจากนครปฐมถึงทวีธาไม่ใช่ปัญหาในตอนนั้น เพราะโก๋เงียบมีที่พำนักอาศัยเป็นบ้านอยู่ตรงข้ามกับท่ารถสายใต้เก่าใกล้ๆโรงเรียนเรา นั่นจึงเป็นสาเหตุให้เขาเป็นหนึ่งคนที่ร่วมเดินทางกลับกับถั่วงอกสาย 56 ทุกวัน รวมถึงการถูกเสนอชื่อขอความร่วมมือในการยืมสถานที่เพื่อการชุมนุมเล่นไพ่ในบางคราวด้วย

 

วันเวลาของเขากับโรงเรียนทวีธา โก๋เงียบมีชีวิตในห้องถั่วงอกร่วมกับเพื่อนคนอื่นอย่างไม่ได้ขัดเขินใดๆบนอุปนิสัยไม่พูดของเขา มันไม่ใช่อาการเก็บกดหรือหยิ่งผยองแน่ เพียงแค่ไม่อยากพูดพร่ำเพรื่อ เงียบมาเรียนทุกวันตามปกติ เล่นบอลกับเพื่อนทุกเวลาอย่างที่ชอบ และยังไปไหนมาไหนร่วมฮากับแก็งค์เราก็ออกบ่อย แต่ถ้ามองลึกลงไปถึงการไม่ค่อยพูดของเขาแล้ว ลองนึกตามดูนะครับ

 

ไม่ว่าจะมีกิจกรรมเฮขนาดไหน ฮาขนาดใด สิ่งเดียวที่โก๋เงียบจะแสดงออกมาให้พวกเราได้เห็นหลังกิจกรรมฮาผ่านพ้นคือ การยิ้มกลั้นหัวเราะไว้บนหน้าตาที่สุขใจเบิกบาน สาบานได้ว่าผมยังไม่เคยเห็นโก๋เงียบหัวเราะแบบฮาเต็มๆ เสียงดังๆ เลยสักครั้ง หรือใครเคยได้ยินเสียงหัวเราะของโก๋เงียบที่มากกว่า หึ หึ บ้าง

 

กับบทการสนทนา ในหนึ่งวันที่ผ่านไปในรั้วทวีธา ใครได้สนทนากับโก๋เงียบเป็นรูปประโยคบอกเล่าสมบูรณ์ โดยมีประธาน กริยา และกรรมครบถ้วน ผมถือว่า บุคคลนั้นได้รับเกียรติจากโก๋เงียบอย่างมาก

 

เคยมีมั้ยครับ

 

กูหิวข้าว ไปหาข้าวกินกันหน่อยมั้ย ไม่มีหรอกครับสำหรับโก๋เงียบที่จะเอ่ยเต็มประโยคครบประธาน กริยา กรรม อย่างนี้ เขาจะพูดเพียงว่า กินข้าว แล้วก็พาตัวเอง ไปยังทิศทางที่จะไป นั่นเป็นอันรู้กันว่าเขาหิวแล้ว จะตามไปก็ไป

 

หรือจะเป็นประโยคถาม ตอบ ก็จะเป็นเช่นนี้

 

บุรุษบุคคลที่1 “เฮ้ย เงียบ ! เลิกเรียนแล้วไปไหนวะ

 

บุรุษบุคคลที่2(โก๋เงียบ) มีเพียงการส่ายหน้าที่สื่อมาได้ว่า ไม่รู้

 

บุรุษบุคคลที่1 “กลับบ้านเลยหรือ?”

 

บุรุษบุคคลที่2 พยักหน้าเล็กน้อย

 

บุรุษบุคคลที่1 “เฮ้ย ตีนุ๊ก พบสุขก่อนเหอะ อย่าพึ่งกลับเลย

 

บุรุษบุคคลที่2 หยุดนิ่งสักครู่ ก่อนหยักหน้าเล็กน้อยอีกครั้ง

 

นั่นคือบทสนทนาของบุคคลคนหนึ่งที่มีให้กับโก๋เงียบ บุรุษบุคคลที่หนึ่งนั้นพูดไปเกือบสาม สี่ประโยค ในขณะที่บุรุษบุคคลที่สองได้แก่โก๋เงียบสื่อสาร ด้วยการ พยักหน้าหรือส่ายหน้า เพียงอย่างเดียว

 

ดังนั้นแล้วการเป็นเพื่อนกับเขา เราจำเป็นต้องเรียนรู้เกี่ยวกับสัญลักษณ์ท่าทางของเขา รวมไปถึงการถอดรหัสตีความ

 

ถ้า โก๋เงียบ…..

 

พยักหน้า = ใช่, ถูกต้อง, เออ, กูเอง, ของกู, กินแล้ว, กินด้วย, อิ่มแล้ว, ตื้นตัน, ตื่นเต้น,ได้, ไป, เห็นด้วย, เอา, ดี, ชอบ, ขอบคุณ, รักนะ, ห่วงใยนะ, ซึ้งใจ, รักษาตัว, ดูแลตัวเองด้วย, กูเสียใจ, อร่อยวะ, เอาเยอะๆ, ขออีก, กูให้, เอาไปเหอะ, เข้าใจแล้ว, ฝากด้วย, กูจ่ายเอง, เออ พรุ่งนี้กูตามไป, ใช่ กูเห็นมันอยู่ตรงนั้น, ป็อกเก้า สองเด้งโว้ย, กูเอาก้อย ยี่สิบ,  กูเอาหัว ยี่สิบ, ไอ้สัด, เห็นมั้ยๆ, กูเจ็บ, กูไปเป็นเพื่อนมึงก็ได้, ไอ้ห่า, ทำดีแล้ว, อิจฉาวะ, เจอกันที่เก่า, เอาไปแล้ว, งานน้องเขาดีวะ, อะ ห้าร้อย พี่ให้, สุดยอด, ซี๊ด…ดดด, ไปแล้ว พรุ่งนี้มาใหม่, กูง่วง, รำคาญวะ, เบื่อโว้ย, สนุกจัง, ตลกเหมือนกันนี่หว่า, ก็ตลกดีนี่, ตลกฉิบหายเลยโว๊ย !!, ปล่อย ลูกนี้กูเอง, กูบอกมึงแล้วใช่มั้ย ว่าลูกนี้กูเล่นเอง, อืม คนนี้ก็น่ารักดีว๊อย, ร้องหน่อยสิเธอ, ฉันเสร็จแล้วละเธอ

 

ส่ายหน้า = จะเป็นความหมายตรงกันข้ามกับอาการพยักหน้าทั้งหมด

 

จึงเป็นหน้าที่ของคู่สนทนามากกว่า ที่จะต้องรับรู้และเรียนรู้การสื่อสารผ่านทางการพยักหน้า/ส่ายหน้า ของโก๋เงียบ

 

จนถึงขั้น พวกเราอดรนทนไม่ได้ที่จะเกิดคำถามว่า แล้วไอ้เงียบนี่มันจะไม่พูดกับใครก่อนเลยเหรอ มีสิ อย่างน้อยมันต้องการอะไรมันต้องพูดแน่ ตอนกินข้าวไง มันต้องออกเสียงสั่งข้าวแน่ๆ ไป ตามไปดูกัน

 

เราทำทีเป็นเดินตามเงียบไปกินข้าวกลางวันร้านเดียวกับเขาตอนพักเที่ยงของวันหนึ่ง พอถึงที่ร้านเราก็ให้โก๋เงียบเป็นคนแรกที่ได้มีโอกาสสั่งก่อน เพื่อพวกเราจะได้มีโอกาสที่จะได้ยินบทสนทนาเริ่มต้นจากฝ่ายโก๋เงียบบ้าง

 

เอาอะไรดีค่ะ แม่ค้าร้องถาม

 

มีเพียงนิ้วมือยื่นออกไปจิ้มอยู่เหนือถาดหมูทอด และเคลื่อนที่ต่อไปยังถาดแกงเขียวหวาน เท่านั้นครับที่โก๋เงียบทำ

 

……………………….

 

………………………..

 

เล่นเอาเราอึ้งปนเริ่มเข้าใจถึงการมีชีวิตอยู่อย่างคำพูดพอเพียงของเขาได้

 

แม้การเล่นบอลก็เถอะ  ซึ่งมันเป็นกีฬาที่จำเป็นต้องส่งเสียงให้สัญณาณกัน ระวังหลัง, ปล่อย, กูเอง เหล่านี้ต้องมีเอ่ยบ้างในการเล่นบอล และตัวไอ้เงียบเองนี่ก็เล่นอยู่ในตำแหน่งกองหลังตรงกลางซะด้วย ซึ่งโดยมากตำแหน่งนี้มักต้องใช้เสียงในการออกคำสั่งใส่ผู้เล่นคนอื่นๆเพื่อความเข้าใจในการเล่นร่วมกันแน่ๆ

 

ครับ…แต่การเล่นบอลเคียงข้างกับโก๋เงียบเนี่ยะ ถ้าอยากจะเข้าใจกันเพื่อการประสานงาน เราจำเป็นอย่างมากที่จะต้องเรียนรู้เพิ่มเติมในวิชาพยากรณ์ และต้องมีทักษะในการใช้โทรจิตสื่อสารเป็นอย่างดีก่อนลงสนามเตะบอลทีมเดียวกับเขา

 

แต่แล้วการได้ฟังเสียงโก๋เงียบกับประโยคยาวๆก็มาถึง เมื่อต้องถึงการรายงานเดี่ยวหน้าชั้นเรียน งานนี้ไม่พลาดครับที่ทุกคนจะได้ยินเสียงเดี่ยวไมโครโฟนของโก๋เงียบ

 

วันนั้นห้องเรียนเงียบสงัดไร้การเคลื่อนไหวใดๆ ทุกคนมีสมาธิอยู่กับการปรากฏตัวหน้าชั้นเรียนของโก๋เงียบเพื่อต้อนรับเสียงที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตารอฟังกันจะๆมานาน

 

เฮ้ย ทุกคนเงียบ พี่เงียบจะพูดแล้ว !!” เสียงไอ้เมศร์ตวาดย้ำให้ทุกคนเตรียมตัวฟัง และอีกเจตนาเพื่อสร้างความกดดันให้กับไอ้เงียบ

 

เงียบ ยิ้มปิดปากเคลื่อนไหวช้าๆอย่างอายๆ ก่อนเอ่ยสิ่งที่ทุกคนรอคอย

 

สวัสดีครับอาจารย์และเพื่อนๆทุกคน

 

พูดแล้วโว๊ย ยาวด้วย เราทั้งห้องเฮออกมาทันทีที่ได้ฟังเสียงจากเพื่อนเงียบกับประโยคกล่าวสวัสดีก่อนเริ่มต้นเข้าสู่ตัวเนื้อรายงาน

 

เป็นอะไรที่ซาบซึ้งมากกับการได้ยิน การอ่านรายงานประเภทเดี่ยวของโก๋เงียบ อารมณ์รอมานานนะครับ ได้แว่วยินซะที เป็นวาสนาหูซะจริง

 

และไอ้การที่โก๋เงียบเป็นคนไม่ค่อยพูด เป็นที่มาของความฮาอย่างหนึ่งที่นึกได้ การสงบนิ่ง ไม่พูดไม่จา และไม่มีปากเสียงใดๆกับใคร เป็นเหตุให้โก๋เงียบเป็นคนที่ดูแล้วน่าเชื่อถืออยู่บ้างในสายตาของใครหลายคนของห้อง22 ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ต้องการอย่างมากในสังคมแก็งค์ถั่วงอกที่ชอบหักหลังแกล้งกันเอง

 

วันหนึ่ง หลังผ่านการเตะบอลอย่างโชกโชนในตอนเย็น ผมกับเพื่อนหลายคนมาถึงร้านน้ำและซื้อน้ำอัดลมกินก่อนที่บางคนจะเลิกแล้วเดินตามมาเติมความสดชื่นกับเขาบ้าง

 

และก็เป็นไอ้เชษฐ์ ที่อุตริพิเรน เอาแก้วน้ำโค้กที่กินไปแล้วนิดนึงของมัน เดินถือเข้าไปที่มุมอับซอกตึกหลังร้านน้ำ จากนั้นก็ฉี่ใส่แก้วน้ำโค้กอันนั้น เติมจนมันเต็มพอดีเหมือนตอนซี้อมาใหม่ๆ และสีของน้ำก็ไม่ได้เพี้ยนไปจากเดิมด้วย จากนั้นก็ถือออกมากะไว้ว่า เดี๋ยวไอ้คนที่วิ่งฮ้อมาอย่างบ้าคลั่งซึ่งน่าจะเป็นไอ้เขียว มันจะต้องหิวและอยากกินน้ำก่อนเป็นอันดับแรกแน่

 

แล้วมันก็ควบวิ่งฮ้อมาจริงๆครับ พร้อมกวาดสายตาหาความสดชื่นแบบเต็มๆให้สมกับความอยากกระหาย เราทั้งหมดจ้องมองมันคว้าแก้วจากมือไอ้เชษฐ์ที่ทำทีอิดออดยื้อแย่งเล็กน้อยพอไม่ให้มันเอะใจ แล้วไอ้เขียวก็เอาแก้วความสดชื่นจากไอ้เชษฐ์มาได้ในที่สุด แต่ก่อนที่มันจะลงมือกระดก มันกลับฉุกคิดเอะใจขึ้นมาได้

 

นั่นแน่….นนน ถั่วงอกไม่น่าใจดีกันอย่างนี้

 

ว่าแล้วก็ถามไล่เรียงทุกคน แน่นอนครับ ทุกคนบอก ไม่มีอะไรหรอก

 

นาทีนั้น เขียวยังไม่ชัวร์ เพราะรู้กันว่าสถานการณ์อย่างนี้ในห้องถั่วงอก หาความจริงใจได้น้อยเต็มทน ในช่วงเวลาที่ทุกคนล้อมวงแสยะยิ้มตาเยิ้มแฝงเลศนัยอะไรอยู่

 

เงียบ กูเชื่อมึง กินได้ใช่มั้ย

 

นิ่งไปอยู่ครู่ ก่อนมีอาการพยักหน้ายิ้มสื่อสารว่า กินได้ จากโก๋เงียบ

 

เพียงเท่านั้นก็ทำให้ไอ้เขียววางใจ เพราะมันเชื่อมั่นในตัวไอ้เงียบว่า เงียบ คือคนที่เชื่อถือได้ในวินาทีนั้น

 

ว่าแล้วคนกระหายน้ำก็ซัดโฮกความสดชื่นเข้าให้ กะว่าเอาให้หายอยาก

 

แล้วเสียงหัวเราะก็ตามมาวงใหญ่ ซึ่งนั่นก็รวมอาการยิ้มแบบกลั้นหัวเราะสุดๆของโก๋เงียบผู้น่าเชื่อถือของไอ้เขียวด้วย

 

เมื่อโก๋เขียวลิ้มรส และได้รู้ว่าตัวเองเสียทีแล้ว ไม่มีเสียงใดที่มันจะตะโกนเอ่ยออกมาก่อนนอกจาก

 

สัด เงียบ มึง

 

นั่นคือเหตุการณ์ที่ทุกวันนี้ ไอ้เขียวยังทำใจไม่ได้ที่หลงเชื่อใจโก๋เงียบ

 

ดังนั้นแล้วความเงียบจึงไม่ได้หมายความว่าจะไม่กวนตีน

 

เวลาในรั้วทวีธาผ่านพ้นไป เงียบกับความสัมพันธ์ที่มีต่อเพื่อนๆก็ยังคงอยู่ เรายังคงมีกิจกรรมฮาร่วมกัน ยังติดต่อกัน นั่นก็รวมถึงการที่ยังไปเล่นฟุตบอลทีมเดียวกันอยู่ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปที่เห็นได้จากวันที่เจอเงียบในชุดเด็กนักเรียนม.ปลาย ก็คือ เงียบเปิดปากคุยเป็นรูปประโยคมากขึ้น แถมบางประโยคที่พูดนั้นยังเชือดเชือนกวนตีนอย่างแรงซะด้วย

 

จึงเป็นบทพิสูจน์ได้ว่า ความเงียบจากบุคคลหนึ่งสามารถอยู่ร่วมกับความครื้นเครงของแก็งค์ถั่วงอกได้อย่างกลมกลืน ไม่มีแตกต่าง

 

แต่นั่นคือด้านหนึ่งที่เห็นได้เฉพาะกับในห้องถั่วงอก แล้วกับอีกด้านละ ด้านที่ใครอาจจะไม่รู้

 

ไม่เล่ามาก เอาเป็นว่า….

 

วันใดเผลอผ่านไปแถวนครปฐม ไหว้องค์พระเสร็จแล้วก็ลองไปเยี่ยมนัดพบเพื่อนเงียบของเราดู ด้วยความชอบในในเรื่องราวของพระเครื่องทำให้เขาสนใจและเปิดกิจการร้านกรอบพระอยู่แถวนั้น แต่ถ้าไปแล้วยังหาไม่ถูก ลองเอ่ยถามนามนี้กับคนแถวนั้นดูสิครับ

 

พี่เล็ก ซอย 6

 

ลูกเด็กเล็กแดง ยังร้องไห้กระจองอแงเมื่อได้ยินชื่อ บางคนยกมือเยี่ยวราดหวาดหวั่น หรือถ้าเจอคนสนิทหน่อยก็จะกระวีกระวาดต้อนขับสู้อย่างดี หากรู้ว่าเราเป็นเพื่อนกับพี่เล็ก

 

ก็แถวนั้นเขารู้กันดีว่า พี่เล็กนะ…………….

 

………อำมหิตไม่เงียบ

 

นั่นและคือที่มาของความเงียบอย่างแท้จริง

 

ครับ…เพื่อนรักของเรา

 

เสียงสงบในห้องถั่วงอก และ

 

เงียบ เล็ก นักเลงพระปฐม

 

กิตติศักดิ์ ขจรศักดิ์ชัย นักเรียนคนที่ 21 ห้อง 22 ทวีธา’97

 

 

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

8 พฤษภา 49

 

ปล. ……..ฉันต้องการทบทวนบางอย่าง อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว……  พี่เบิร์ดทำให้นึกถึงพี่เงียบซะทุกครั้งที่ได้ยิน

One Response to “………” (เสียงสงบห้องสองสอง)

  1. somphop says:

    ได้ข่าวเพื่อนๆจะไปเที่ยวกัน ก็ให้เพื่อนๆ ระวังเรื่องการเที่ยวน้ำตกหรือทะเลด้วยนะครับ
    เพราะช่วงนี้น้ำป่ากำลังจะมา ก็ให้เพื่อนๆระวังกันด้วยนะครับ
    ถ้ามี Trip หน้าอีกรับรองผมไม่พลาดแน่ Trip นี้เตรียมตัวไม่ทันครับ
    ปล.ยังรักและคิดถึงเพื่อนๆห้อง 22 ทุกคนครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: