.

เช้าวันใหม่อีกวันบนความเข้าใจของอาจารย์ทองปานว่าควันหลงของการลอยกระทงน่าจะผ่านพ้นไปแล้วเมื่อช่วงชั่วโมงเรียนคาบเช้าทั้งช่วง ได้ไร้วี่แววของเสียงวี๊ดปั๊งเหมือนดั่งสองสามอาทิตย์ที่ผ่านมา จนเมื่อแกเริ่มจะวางใจและกำลังจะเอนกายลงบนเก้าอี้ทำงาน หวังใจจะพักสายตาสักครู่ เมื่อผ่านอาหารมื้อเที่ยงและการจิบกาแฟในยามบ่ายที่เงียบสงบ

……………………………….

………………………………

………………zzzZZZ

 

ตั๊ม……..มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม  !!!!!!!

การดีดสะดุ้งตัวเป็นไปโดยอัตโนมัติทันที เมื่อโสตประสาทรับรู้ถึงอานุภาพของเสียงที่มันดังไม่ใช่ธรรมดาเหมือนเคย แว่นตาถูกสวมใส่อีกครั้งหลังถอดวางลงเพื่อพักสายตาพร้อมการก้าวย่างออกไปหาต้นตอของเสียงก่อกวนรูปแบบใหม่ทันทีที่อาจารย์ทองปานเรียกสติกลับมาได้

ซึ่งก็แน่นอนว่า กว่าจะถึงจุดเกิดเหตุ มือป่วนลอยนวลอีกตามเคย แต่ที่สามารถเติมความมั่นใจในการตามล่าแกะรอยได้นั่นก็คือ ต้นตอของเสียง ที่มันดังมาจากตึกสอง ตึกของพวก ม.ปลายแน่นอน

และเมื่อเวลาผ่านไป การจับกุมไม่สามารถขยายผลความคืบหน้าเท่าไหร่ ทำให้วันแล้ววันเล่า ระเบิดกุหลาบยังคงทำงานตามความต้องการก่อกวนของพวกไม่ประสงค์ดีต่อความสงบของโรงเรียนต่อไป ซึ่งบางครั้งมันก็ดังมาจากซอกตึกบ้าง ห้องน้ำชั้นห้าบ้าง และแน่นอน กลางสนามบอลบ้าง

เป็นการกระทำของผู้ก่อความไม่สงบที่นับวันก็จะยิ่งฮึกเหิมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ บวกกับความได้ใจต่อการหลุดรอดจากการจับกุมในทุกครั้งก็เลวร้ายถึงขั้น  ทำลายสาธารณสมบัติของโรงเรียน

สาธารณสมบัติของโรงเรียนคือความสนุกขั้นต่อไป เมื่อพวกตัวป่วนเริ่มอยากทดลองว่า ระเบิดกุหลาบแดงจะสามารถทำงานได้ดีมั๊ยใน ส้วมชักโครก

ครับ แล้วการกระทำครั้งนั้น ยังผลให้พวกมือป่วนได้รับรู้ว่า ระเบิดกุหลาบแดง นอกจากจะสามารถจุดติดทำลายใต้น้ำได้แล้ว อานุภาพของมันยังสามารถระเบิดคอห่านให้แตกร้าวได้อีก

แล้วส้วมคอห่านทั้งหลายในห้องน้ำทวีธาก็อยู่ไม่เป็นสุขอีกต่อไป เมื่อต้องกลายเป็นสถานที่รองรับความสนุกสนานของพวกป่วนที่ชอบใจในทุกครั้งที่ได้เห็นน้ำพุ่งกระจายจากการระเบิดส้วมแล้วส้วมเล่า

เมื่อสาธารณสมบัติยังไม่คำนึงถึง จะนับประสาอะไรกับการย่ำยีขวัญกำลังใจของประชาชนตาดำๆที่กำลังใช้สาธารณสมบัตินั้น

ครั้งหนึ่งหลังจากการเข้าห้องน้ำของมาเฟียโทนี่ ระหว่างที่เจ้าพ่อคาสิโนกำลังล้างมือ ล้างหน้าทำความสะอาดและหาความสดชื่นให้ตัวเองอยู่ ฉับพลัน เสียงที่ใครฟังดูก็รู้อยู่ว่ามันคือเสียง ตด จากคนที่กำลังทำธุระหนัก ได้ลอยดังมาปะทะรูหูโทนี่และคนทั้งหมดของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบจากห้องน้ำข้างหลัง ห่างจากจุดล้างมือของเจ้าพ่อโทนี่ไม่เท่าไหร่

เมื่อได้ยินดังนั้น เจ้าพ่อก็ปิดก๊อกน้ำเบาๆ ก่อนหันไปหาต้นตอของเสียงกวนใจพร้อมหรี่ตาลง แล้วเอ่ยออกมาปนอาการไม่ปลื้มด้วย

ไอ้นี่มันไม่เกรงใจกันเลย มึงคิดจะลบเหลี่ยมกูเหรอ

ว่าแล้วโทนี่ ก็ควักเอาระเบิดกุหลาบ ที่มักพกเก็บไว้ติดกายเป็นประจำมาจุดชนวนระเบิด และปาไถลไปกับพื้น มุ่งตรงไปยังห้องน้ำต้นกำเนิดเสียงกวนใจเจ้าพ่อ ที่ประตูห้องด้านล่างเป็นแบบเปิดโล่งไว้ไม่ติดกับพื้นห้องน้ำ

จากนั้น เจ้าพ่อโทนี่ก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยมาดนิ่ง พร้อมเสียงระเบิดดังลั่นที่ดังตามมาอยู่เป็นฉากด้านหลัง พร้อมประโยคคลาสสิคจากปากเจ้าพ่อ

มันผิด ที่มันเสือกตดให้กูได้ยิน

ลองนึกถึงคนทำธุระอยู่สิครับ กำลังจะถ่ายทุกข์อย่างสบาย แต่อยู่ๆก็มีวัตถุที่มีชนวนติดไฟแล้ว รูปร่างคล้ายประทัด แต่ใหญ่กว่า กระเด็นเข้ามาที่บริเวณพื้น ใกล้ฐานคอห่านที่ตัวเองนั่งยองอยู่ และจากสภาพเวลาของคนเคราะห์ร้ายมันน่าจะเป็นช่วงเวลาที่เรือดำน้ำกำลังถูกปล่อยออกจากท่า ดังนั้นมันจึงไม่มีวิธีใดเลยที่จะดิ้นรนให้พ้นกับการตกใจลนลานจนขี้แตกขี้แตนได้แน่

รักจะเป็นใหญ่ ต้องเลือดเย็นครับ

นั่นคือการกระทำก่อกวนที่เริ่มขยายวงกว้างขึ้นทุกวันของพวกผู้ก่อความไม่สงบ

กลับมาที่ฝ่ายปราบปรามบ้าง จากเสียงวี๊ดแล้วปั๊งที่มันดังบาดใจยังตามจับไม่ได้จนมาถึงเสียงน้องๆระเบิดที่เล่นเอาสะเทือนรูหูให้ได้อื้อกัน และยังรวมถึงคอห่านและโถฉี่ที่ถูกรายงานความเสียหายเข้ามาให้ฝ่ายปกครองได้รับรู้อีก ทำเอาหน้าที่ปฎิบัติในการดูแลรักษาความเรียบร้อยในโรงเรียนของฝ่ายปกครองต้องร้อนเป็นไฟมากขึ้น

แล้วความสำเร็จของความพยายามในการขยายผลสอบสวนจนถึงการสอบถามจากพยานเหตุการณ์ทุกคน ที่สุดแล้วมาจบลงตรงชั่วโมงเรียนเรียน  ณ ห้องโสตของฝ่ายภาษาไทย ที่มีการรายงานและสรุปจนมั่นใจแล้วว่า พวกผู้ต้องสงสัยในการก่อความไม่สงบ น่าจะกำลังเรียนอยู่ในห้องนี้ พร้อมกับอาวุธของกลางทั้งหมด

อาจารย์ทองปานรอมานานแล้วกับการดักจับพร้อมของกลาง และเมื่อสายรายงานยืนยันมั่นใจแล้วว่า งานนี้แน่นอน การจู่โจมเพื่อจับกุมที่รวดเร็วจึงเกิดขึ้นทั้นที

และก็เป็นจริงทั้งหมดในเรื่องข่าวกรองของผู้ต้องสงสัย เพราะวันนั้นพวกเขานั่งเรียนวิชาภาษาไทยอยู่ในห้องที่กำลังจะถูกปิดล้อมพร้อมกับอาวุธของกลางจริงๆ ระเบิดกุหลาบแดงที่ขนลอบเข้ามาเล่นสนุกก่อกวนโรงเรียนเหมือนทุกวันที่กระทำ แต่สิ่งที่ผิดปกติต่างไปจากวันที่แล้วมาก็ตรงที่วันนั้นพวกป่วนดันลักลอบพกพาวัตถุต้องห้ามเข้ามาเป็นร้อยๆอันอยู่ตุงเต็มกระเป๋ากีฬา เจตนาก็เพื่อยักย้ายแจกจ่ายแบ่งปันกันไปเล่นที่บ้านใครบ้านมันกัน มันจึงเป็นเรื่องเลวร้ายสุดๆที่ระเบิดหลักฐานเป็นร้อยอันต้องมาเจอกับการปิดล้อมห้องโสตภาษา ที่หมวดภาษาไทย ที่วันนั้นอาจารย์ทองปาน มาพร้อมกับ อาจารย์ทองอ่อน และอาจารย์ณรงค์ โดยพากันมายื่นปิดกั้นประตูทางเข้าออกทั้งหมดของห้องเพื่อป้องกันการหลบหนีในทุกช่องทาง

ว่าแล้วอาจารย์ทองปาน ก็ขออนุญาติให้อาจารย์อัมพาที่สอนภาษาไทยในวันนั้นหยุดการสอนไว้ก่อน และขอทำการตรวจค้นร่างกายและกระเป๋าเรียนของผู้ต้องสงสัยกันทีละคนตามเลขที่

ครับ…นาทีนั้น กลุ่มก่อการร้าย ใจอยู่ที่ตาตุ่มกันหมดแล้วครับ เพราะมันต้องคาหนังคาเขาแน่ๆ เมื่อหลักฐานของกลางมีอยู่เต็มกระเป๋าของหนึ่งในกลุ่มซะขนาดนั้น

คนแล้วคนเล่าถูกตรวจเช็คโดยละเอียด ซึ่งที่ยังผ่านไปได้และยังไม่เจอหลักฐาน ก็เพราะคนเลขที่ต้นๆไม่ได้มีการเก็บอาวุธไว้กับตัวจึงทำให้ผ่านและรอดตัวไป

แต่ยังไงซะถึงจะผ่านการตรวจสอบแล้ว ความกังวลใจก็หมดไปไม่ได้ หากว่ากระเป๋าหลักฐานใบนั้นยังอยู่และเกิดถูกตรวจเจอ ซึ่งเจ้าของกระเป๋ากำลังจะถูกเรียกตามเลขที่อีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านี้อยู่แล้ว การร่วมกันรับผิดชอบโดยการโดนลงโทษทั้งห้องต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอนถ้ากระเป๋าถูกเปิดออก

แต่ก่อนจะถึงเลขที่เจ้าของกระเป๋า หัวโจกใหญ่ของงานก่อกวนครั้งนั้น ก็ถูกเรียกตรวจค้น ซึ่งการไหวตัวซ่อนระเบิดกุหลาบแดงที่พกติดตัวไว้ ที่ซอกโต๊ะมุมอับของห้องโสต ทำให้โทนี่รอดพ้นและเดินออกจากห้องได้อีกหนึ่งคน

ซึ่งก็เหลืออีกเพียงแค่ไม่กี่คนแล้วก็จะถึงเจ้าของกระเป๋าคลังแสงอาวุธก่อกวนอันนั้น ทั้งหมดของผู้ก่อการร้าย ทั้งพวกยังอยู่ในห้อง ทั้งพวกที่ผ่านการตรวจออกไปยืนรอหน้าห้องแล้ว ไม่มีความหวังอันใดที่จะรอดพ้นกับการค้นละเอียดยิบอย่างนี้อีกต่อไป

นาทีนั้น กลุ่มก่อการร้ายได้แต่กลั้นใจ หลับตารอวินาทีเปิดเผย

เฮ้ย !! โดนอะไรกันวะ

เสียง ไอ้แหว่ง หนึ่งในเพื่อนสนิทต่างห้องที่ชอบมาแจมเล่นบอลตอนพักเที่ยงกับกลุ่มก่อความไม่สงบ โผล่เข้ามาทางประตูหลังห้อง บริเวณที่การเฝ้าดูของอาจารย์ฝ่ายปกครองหละหลวมที่สุด เพราะสายตาของทุกคนในช่วงนั้นมัวแต่จ้องไปที่การตรวจค้นหน้าชั้นเรียน

แล้ววินาทีของการปลดแอกความผิดแบบเส้นยาแดงก็บังเกิด

เมื่อกระเป๋าของกลางของกลุ่มก่อความไม่สงบ ถูกช่วยกันส่งแบบลับๆไปให้ไอ้แหว่ง พร้อมคำสั่งให้ มึงช่วยถือไปไหนก็ได้ ไกลๆ ที่ไม่ใช่ที่ตรงนี้ เร็ว!!

ไม่มีอิดออดจากไอ้แหว่ง

นาทีโกงความตาย บวกกับนรกเข้าข้าง ทำให้การหายตัวไปของไอ้แหว่งท่ามกลางนักเรียนทวีธาคนอื่นที่เริ่มทยอยกันเข้ามายืนมุงดูการทำงานของฝ่ายปกครอง จึงเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ เมื่อคนทวีธามุงจำนวนเริ่มมากก่อให้เกิดการคลาดสายตาและไม่ทันสังเกตการเดินทางของกระเป๋าคลังแสง

เมื่อมีความโกลาหลเล็กๆ สายตาธรรมมะก็สอดส่องไม่ทัน ว่างั้นเถอะ

แล้วความจวนตัวจำนนจึงถูกเปลี่ยนเป็นการหลุดรอดอย่างหวุดหวิดเพียงเสี้ยวนาทีที่อาจารย์ฝ่ายปกครองสองคนที่คุมประตูละสายตาออกไปจากทางเข้าออก ทำให้หมดแล้วซึ่งหลักฐานการเอาผิดกับผู้ก่อความไม่สงบ เพราะ ไอ้แหว่ง คนรับของโจรคือ ผู้ที่ช่วยถือกระเป๋าออกจากความหายนะหมู่ให้กับพวกป่วนโรงเรียนได้สำเร็จ และนาทีนั้นมันคงเดินทางไปยังดินแดนอันไกลโพ้นเรียบร้อยแล้ว

จึงเป็นทีของโจรได้กลับมาเป็นใหญ่อีกครั้ง หลังจากก่อนหน้านั้นนั่งจ๋อยยอมรับชะตากรรมความซวยอยู่ซะนาน

เวลาค้นตัวและกระเป๋าผ่านไปจนใกล้จะหมดคนต้องสงสัย ชายใส่แว่นหัวหน้าฝ่ายปกครอง ก็ได้แต่อารมณ์เสียอย่างสุดๆ ทั้งๆที่รู้แน่ชัดแล้วว่าใช่พวกมันแน่ ทั้งๆที่เตรียมการจับกุมแบบไม่ทันให้ตั้งตัวมาอย่างดี แต่เมื่อขาดซึ่งหลักฐาน ก็ไม่สามารถเอาผิดอะไรได้ ซึ่งต่างจากกลุ่มก่อความไม่สงบโดยสิ้นเชิง เพราะเมื่อสายตาทุกคู่ได้เห็นไอ้แหว่งสะพายกระเป๋าคลังแสงเดินลับสายตาไปแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ยโสไปกว่าพฤติกรรมกวนตีนยั่วโทสะต่อผู้จับกุม

สองฝ่าย กับสองอารมณ์ที่ต่างกันสิ้นเชิง

และเมื่อจนถึงคนสุดท้ายกับหลักฐานที่ไม่มี อาจารย์ทองปานก็จำยอมกับการล้มเหลวของการจับกุมในครั้งนั้นอย่างอดไม่ได้

อาจารย์จากไปพร้อมกับความเจ็บใจที่สุมอก และมันยิ่งน่าจะเติมดีกรีความเจ็บปวดในครั้งนั้นเข้าไปอีก ก็เพราะด้วยเสียง ตั๊ม..มม ที่ลอยดังมาจากจุดนัดส่งคืนกระเป๋าคลังแสงตรงซอกตึกข้างร้านน้ำในเวลาตอนเย็นของวันนั้น  มันเป็นเสียงตอบโต้อย่างผู้มีชัยโดยแท้ของกลุ่มก่อความไม่สงบ และยังดูเหมือนจะเป็นเสียงตอกย้ำที่เย้ยขยี้หัวใจอาจารย์ทองปานในวันล้มเหลวแห่งการจับกุมอีก

เวลาผ่านไป ก็เป็นกลุ่มก่อการร้ายเองแหละที่เป็นฝ่ายเพลามือลง เพราะด้วย เริ่มกลัวความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้น และคงไม่บังเอิญโชคดีอีกเหมือนเหตุการณ์ที่ไอ้แหว่งทำให้พวกป่วนเล็ดรอดการจับกุมมาได้

และอีกเจตนาหนึ่งคือเว้นระยะไว้ ฉลองอีกทีตอนงานแข่งบอล

แล้วความสงบของโรงเรียนก็เว้นช่วงได้สักอาทิตย์นึงก่อนการมาถึงของเทศกาลกีฬาสี โดยข้อตกลงของกลุ่มแกนนำก่อความไม่สงบ ตกลงกันได้ว่า ศาสตราวุธทั้งหลายที่เหลือจากงานป่วนที่ผ่าน จะถูกทุ่มแสดงลงกันในวันเดียว วันที่ห้องป่วนผู้ก่อความไม่สงบจะลงทำการแข่งขันฟุตบอลรอบแรก กับสีชมพู

ด้วยความมั่นใจที่ว่า น่าจะเป็นฝ่ายชนะการแข่งขัน การฉลองด้วยวัตถุประกายไฟทั้งหลายจึงถูกตระเตรียมมา ไม่ว่าจะเป็นพลุควันสีน้ำเงิน โอ่งหม้อแม่นาคขนาดยักษ์ รวมถึงสกั๊ด จรวดนำวิถีท่อพีวีซี ที่กะเป็นทีเด็ดยิงขึ้นฟ้าเพื่อสร้างความบันเทิงฉลองความสำเร็จของห้อง ถึงแม้จะต้องเสี่ยงต่อการถูกจับกุมก็ตาม

แต่แล้วงานฉลองก็ไม่เป็นไปดั่งใจ เมื่อทีมฟุตบอลห้องป่วนไม่ใช่ผู้เดินออกจากสนามในฐานะผู้ชนะ บรรยากาศเซ็งสุดขีดเข้าครอบงำ ท่ามกลางความสับสนอลหม่านของการเป็นผู้แพ้

และเมื่อไม่ได้ฉลองอย่างผู้ชนะ การระบายออกอย่างผู้แพ้ก็เกิดขึ้น เสียงตูมตามจากกุหลาบแดงดังขึ้นสนั่นหวั่นไหวในจุดที่พวกป่วนวายร้ายอยู่ ระเบิดพลุควันสีน้ำเงินถูกจุดกระจายเรี่ยราดไปตามพื้นสนามบอล 3-4 ลูกซึ่งทำให้ใครก็ตามที่ได้สูดกลิ่นควันหรือบังเอิญโดนควันลอยเข้าตา ก็จะพาลวิงเวียนและแสบตากันไป รวมถึงวัตถุสนุกสนานอะไรก็ตามที่มันยังเหลืออยู่ ก็ถูกจัดการติดชนวนมันซะท่ามกลางความสับสนวุ่นวายของอารมณ์คนแพ้กีฬา และที่เด็ดที่สุดไปกว่านั้น ก็คือการยิงจรวดสกั๊ด ในแนว ขนานกับพื้นโลก ที่ตั้งป้อมยิงจากแนวกำแพงทวีธาเข้ามาในโรงเรียนเมื่อพวกป่วนทั้งหมดเดินออกจากโรงเรียนไป

ความน่าสะพรึงกลัวของจรวดสกั๊ดมีมาให้เห็นตั้งแต่นำติดตัวมาแล้ว เพราะถ้าแค่เห็นขนาดและรูปร่างของมันก็จะรู้ได้ในทันทีว่า จรวดท่อพีวีซีอันนั้นต้องซ่อนความสุดยอดแห่งการเป็นเจ้าพ่อวี๊ดปั๊งไว้อย่างแน่นอน มันเหมือนกับการขยายขนาดให้ใหญ่โตขึ้นอีก 10เท่า ลำตัวความยาวของมันสูงเกือบเท่าคนตัวใหญ่ได้ ดังนั้นเรื่องอานุภาพไม่ต้องพูดถึง ทำให้วันนั้นใครที่ยังอยู่ในบริเวณสนามบอลหลังการปราชัยของทีมก่อความไม่สงบสีน้ำเงิน ต้องได้แตกตื่นเหวอไร้สติกันแน่ เพราะการมาและการโคจรของจรวดสกั๊ดในแนวขนานพื้นราบ เป็นไปอย่างรวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าจรวดวี๊ดปั๊งหลายเท่า ซึ่งเพียงหลังจากได้ยินเสียงวี๊ดดังๆจากกำแพง คนบริเวณนั้นทั้งหมดรวมทั้งครูบาอาจารย์ทั้งหลายที่ยังอยู่ จังหวะต่อมาก็ต้องระทึกใจวิ่งหนีตายกันอลหม่านฝุ่นตลบกับการมาแบบไร้ทิศทางของจรวดนำวิถีทีเด็ด ซึ่งไประเบิดเสียงดังสุดๆเอาตรงไหนสักแห่งของสนามบอล

ครับนั่นคือ สิ่งสุดท้ายที่พวกมือป่วน ก่อความไม่สงบ เลือกที่จะสั่งลาพร้อมกับความพ่ายแพ้ในวันนั้นกัน

กับวันรุ่งขึ้น ไม่มีอะไรที่มากไปกว่า จดหมายเชิญผู้ปกครองจากฝ่ายปกครองพร้อมข้อหาก่อความวุ่นวายและความไม่สงบให้กับโรงเรียน ที่คราวนั้นรายชื่อคนถูกเชิญยาวเหยียดนับรวมกันได้ทั้งห้อง

แล้วเรื่องราวความซ่าของกลุ่มป่วน ก่อความวุ่นวาย ก็จบลง เมื่อไว้ลายความอุกอาจในครั้งสุดท้ายได้อย่างแสบสันต์

และนั่นน่าจะคือวีรกรรมรวมพลังป่วน ครั้งสุดท้าย ของเทอมสุดท้ายในการเป็นนักเรียนทวีธา

จากนั้น 1 ปีผ่านไป กับการกลับมาเยือนโรงเรียนอีกครั้งในฐานะศิษย์เก่าหลังจากเรียนจบกันไปแล้ว การพากันทั้งกลุ่มเข้าไปเยี่ยมเยียนอาจารย์ทั้งหลายรวมถึงอาจารย์อัมพา ที่ห้องโสต หมวดภาษาไทย นำมายังการค้นเจอ ระเบิดกุหลาบแดงลูกสุดท้าย เมื่อครั้ง เจ้าพ่อโทนี่แอบยัดไว้ในซอกโต๊ะตอนวันค้นตัว ครานั้น

ลองทายดูเล่นๆสิครับว่า เกิดความคิดอะไรขึ้นกับระเบิดกุหลาบแดงลูกสุดท้ายลูกนั้นเมื่อมันได้ตกมาอยู่ในมือพวกป่วนอีกครั้ง ซึ่งขณะที่เป็นเวลาเดียวกันกับ อาจารย์ทองปานกำลังถอดแว่นสายตาวางลงกับโต๊ะ และเริ่มจะเคลิ้มๆกับเก้าอี้ทำงานในยามบ่ายเงียบสงบหลังจิบกาแฟเสร็จ

……..zzzZZZ

 

ตั๊ม………………..มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม !!!!

1 ปีผ่านไป เสียงยังคงได้ใจเหมือนเดิม

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

6 พฤศจิกายน 2549

ปล. อนึ่ง ครั้งหนึ่ง ผู้ก่อการร้ายเฮียหลิว ทำซ่าโดยการยืนถือจรวดวี๊ดปั๊งยิงขึ้นฟ้า ด้วยความเท่ห์เลยกะรอจนวินาทีสุดท้ายของชนวนค่อยปล่อยนิ้วที่จับ ผลปรากฎว่า ทั้งเสียงวิ๊ด และเสียงปั๊ง มันดังอยู่ตรงหน้าเฮียหลิว หลังควันโขมงจางไป เกิดรอยไหม้ที่ขอบตาจิ๊กโก๋ฮ่องกง

และกับอีกครั้งหนึ่ง ที่ผู้ก่อการร้ายชาวสุพรรณ ขอเป็นคนขว้างระเบิดกุหลาบแดงจากระเบียงลงมาที่สนามบอลเอง แต่ด้วยความทะเล่อทะล่า ทำให้ผู้ก่อการร้ายชาวสุพรรณขว้างกุหลาบไม่พ้นขอบตึกด้านบน ผลที่ได้เมื่อระเบิดกุหลาบพุ่งย้อนกลับมาทางตัวหนุ่มสุพรรณ คือ  เสียงตูมตามและอาการใจสั่นขวัญหาย ที่ระเบิดกุหลาบทำงานข้างๆหูตัวเอง ทำให้คาบเรียนตอนบ่ายวันนั้น ใครเรียก เขาก็ไม่ได้ยิน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s