เรียก ค่าสิว่าโน: เจ้าพ่อหิมะ

ก็อย่างที่พอรู้กันดีอยู่แล้วว่า ในห้วงเวลาทั้งว่างและไม่ว่างของนักเรียนถั่วงอก กิจกรรมบู๊ล้างผลาญกลางแจ้งกับลูกบอลหนังเปเล่ 160 บาท ที่ทำหายแล้วก็ซื้อมันอยู่ได้ทุกวันโดยไม่รู้จักหาวิธีป้องกัน คือ ความนิยมอันดับต้นๆ ที่เกือบทั่วทั้งนักเรียนสองสองเทใจให้กับมัน เพราะไม่ว่าจะพักเที่ยงร้อนตับแตก หรือ เลิกเรียนฝุ่นตลบ กีฬาฟุตบอล เป็นต้องคลุกคลีอยู่กับห้องถั่วงอกไม่เคยขาดหายไปไหน

จนเป็นเหมือนสัญลักษณ์ที่แม้แต่ฝ่ายปกครองเองยังรู้ดีว่า ถ้าจะหานักเรียนสองสองนอกเวลาเรียนนั้น

ง่ายนิดเดียว เพียงหันหน้าเข้าหาสนามบอล

ครับ นั่นน่าจะเป็นสิ่งยืนยันถึงความคลั่งไคล้ต่อเกมลูกหนังของพวกเราได้ดี และก็น่าสมควรอยู่หรอกที่มันจะต้องเป็นที่สุดที่จะถูกยกไว้ให้เหนืออื่นใดในกิจกรรมยามว่างและไม่ว่างของคนถั่วงอก จนอาจเกือบเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งเดียวที่สามารถดึงความสนใจจากคนสองสองได้ทั้งหมดถ้าหากว่าเราจะไม่นับรวมกับสิ่งนี้ สิ่งที่เข้ามาเป็นปรากฎการณ์แชร์ความเป็นหนึ่งเดียวจากกีฬาฟุตบอลของคนสองสอง

เรย์แบรนด์ โว้ย, สามขอบคร๊าบ, จับใหญ่ๆ, ไต๋ยี่สิบเลย, มองฟ้าไว้ๆ, งามแสงเดือนมาเยือนส่องหล้า….งามใบหน้ามาสู่วงรำ……ชิง ชิง ฉับ ชิงชิง ฉับๆๆๆ

…………การพนัน

ครับ ฟุตบอลอาจหงอยไปเลย ถ้าผู้เล่นบางพลัด บางกระดี่บางคน ยังหน้ามืด ตามควายกลับมาไม่ทันพักเที่ยงหรือหลังเลิกเรียน

กระจิตกระใจจะฟาดแข้งมันพาลจะไม่มี ถ้าสะตุ้งสะตังค์มันกระเด็นไปอยู่ที่กระเป๋าเพื่อนคนอื่น

ซึ่งถ้าในที่โล่งแจ้ง สองสองจะนิยมหมุนเหรียญแล้วเลือก หัวหรือก้อยกัน แต่ถ้ามีเวลากับห้องหับมิดชิด อันนั้นก็จะเป็นการปูผ้ารองกับสำรับพลาสติก 52 ใบแทน

ความฟีเวอร์ของมันสามารถพูดได้เต็มปากว่าเป็นอาชีพเสริมรองจากการมาเรียนหนังสือได้เลยทีเดียว เพราะถึงขนาดที่ว่าติดกันงอมแงมจนแกะไม่ออก เมื่อชีวิตประจำวันต้องมาถูกผูกติดไว้กับเหรียญสลึงและตัวเลขศูนย์ถึงเก้า

ในส่วนของการเล่นหรือเหตุการณ์ต่างๆยังคงติดไว้ก่อน ไม่ขอเล่า เพราะนาทีนี้จะขอเอ่ยถึงสัญลักษณ์สำคัญที่หากนึกถึงการพนันของห้องสองสอง ไม่พ้นคนคนนี้ครับ เมื่ออานุภาพของการพนันทั้งหลายทั้งหมดในห้องถั่วงอกจะไม่สามารถแสดงผลออกมาได้เต็มที่เลย ถ้าหากว่าขาดไปซึ่งบุคคลที่มีส่วนทั้งผลักและทั้งดันให้วงการนี้ เดินหน้าเจริญเติบโตขึ้นมาเป็นล่ำเป็นสันทั้งในและนอกโรงเรียนทวีธา

เพื่อนผู้มีดีกับความใจถึง กล้าได้กล้าเสียตั้งแต่วัยนั้น เพื่อนผู้สามารถสถาปนาตนเป็นเจ้ามือรายใหญ่ ที่กล้าเปิดรับแทงไม่อั้นทั่วทั้งอาณาจักรทวีธาภิเศก และเพื่อนผู้เป็นหัวหน้าสูงสุดของแก็งค์ถั่วงอกสามกษัตริย์

คิงส์โพดำ…………….โทนี่ โน

เด็กชายตัวขาวราวหิมะ คือที่มาของชื่อโน ซึ่งมันย่อมาจากสโนว์ อันนี้เจ้าตัวกล่าวไว้ว่า ตอนที่เขาเกิด ร่างกายของเขา ขาวราวกับหิมะ แม่เลยตั้งชื่อให้ซะว่า สโนว์ นานวันจนเกือบโตจำความได้ การเรียกมันชักกร่อนลงจนเหลือแค่โนว์เฉยๆ ซึ่งชื่อเล่นนี้ของไอ้โนก็น่าจะเป็นชื่อเดียวให้พวกเราได้เรียกกันหากไม่เพราะ ในตอนหลังจากการที่เราถั่วงอกรับรู้ความจริงอันน่าจั๊กจี๊ว่า โนมาจากสโนว์ อาการหงุดหงิดตามง่ามเท้าเล็กๆแกมรับไม่ได้ที่ชื่อเล่นเพื่อนดันสะเหร่อมีที่มาจากรากศัพท์ภาษาประกิตก็เกิดขึ้น เป็นเหตุให้รุมกันเรียกเปลี่ยนมันซะใหม่ด้วยการเพิ่มความเป็นไทยเข้ามา ผลที่ได้คือ จากไอ้โน เราเปลี่ยนให้เป็นไอ้ปูด  (คือถ้ามันโน มันก็ควรจะปูดด้วย) ทำให้โก๋โนในช่วงเวลานั้น ต้องหันหน้าเหมือนกันหากใครร้องตะโกนเรียก ไอ้ปูด ไอ้ปูด

และก็ยังมีอีกหนึ่งชื่อที่เราพอจะเรียกกันคือ ไอ้ปลิ้น ฉายาไอ้ปลิ้นนี่มีรากศัพท์เดิมมาจากโรงเรียนเก่าของมัน ซึ่งได้เด็กเก่าอดีตเพื่อนร่วมห้องที่เคยเรียนกับโก๋โนเอามาแฉแต่เช้าให้ฟังว่า ตอนโก๋โนเรียนม.ต้นกับกางเกงนักเรียนขาสั้น มันเกิดนั่งแล้วอวัยวะที่เป็นลูกๆในร่มผ้า ดันโผล่ปลิ้นออกมาเที่ยวเล่นจนเพื่อนร่วมห้องเหวี่ยงสายตาไปพานพบเข้าและไม่อาจลืมเลือนกับภาพไข่คนปลิ้นจากขากางเกงเด็กชายโนได้ ทำให้นับจากวันนั้น เด็กน้อยสโนว์ต้องจำยอมรับกับเสียงเรียก ไอ้ปลิ้นๆ ที่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ปลื้มกับชื่อนี้ซักเท่าไหร่เพราะสังเกตได้จากอาการหลังถูกเรียก ซึ่งจากรอยต่อของการย้ายโรงเรียน ชื่อไอ้ปลิ้นมันน่าจะได้หายสาบสูญไปอย่างที่เจ้าตัวหวังไว้อยู่แล้วเชียว หากไม่เกิดเหตุการณ์พบเจอเพื่อนเก่าและการเปิดโปงต่อหน้าสาธารณชนถั่วงอก

ส่วนชื่อต้นโทนี่นั้น ได้มาหลังจากการบ้าเล่นสนุ๊กเกอร์กัน เพราะในวงการมือสอยคิวระดับโลก ดันมีนักกีฬาชื่อโทนี่ โน เป็นมือวางอันดับกลางๆของโลกอยู่เวลานั้นพอดี เมื่อเห็นว่ามันพอเข้าได้กับตัวเอง ไอ้ปูด หรือ ไอ้ปลิ้น เลยเอามาใช้เรียกตน จนเพื่อนติดปากมาถึงทุกวันว่า โทนี่ (ส)โนว์

โทนี่ โน หรือที่พวกเราเรียกกันสั้นๆว่า โก๋โน เป็นเด็กชายดูมีชาติตระกูล ที่จบมัธยมต้นมาจากโรงเรียนไฮโซระดับมัธยมของฝั่งธนบุรี ทิวไผ่งามคือชื่อของโรงเรียนที่โก๋โนได้เป็นไอ้ปลิ้นครั้งแรกและร่ำเรียนจบก่อนจะมารวมแก็งค์เป็นปึกแผ่นแน่นหนากับชาวถั่วงอก และไอ้การที่ได้ชื่อว่าเรียนทิวไผ่งามมาเนี่ยะ ตามที่ร่ำลือกันให้แซดของชาวบ้านแถวถนนจรัญสนิทวงศ์ เขานินทากันไว้ว่า นักเรียนท่านใดที่ได้อยู่ที่นั่น ฐานันดรนั้นต้องไม่ธรรมดา ซึ่งก็เป็นจริงอย่างที่ใครๆได้เอ่ยไว้ เพราะถ้าหากมองไปที่เฟอร์นิเจอร์ติดตัวของโทนี่ที่เราเห็นยามที่มันย้ายมาสู่ห้องสองสองแล้วนั้น นั่นมันไม่ธรรมดาเลยจริงๆในสมัยย้อนกลับไป 15 ปีที่แล้ว

เฟอร์นิเจอร์ยี่ห้อหรูที่คนสมัยนั่นอาจล่วงรู้ได้น้อย ถ้าไม่ไฮโซจริง

แทค ฮอยเออร์ รุ่นแรกหน้าปัดหมุนสีดำที่มาคาดอยู่บนข้อมือนายสโนว์ ทำให้เสียงอู้หูต้องตามมาทีหลังทันทีที่ถั่วงอกทั้งหลายเริ่มหายเฉิ่มและล่วงรู้ถึงราคาสินค้าบอกเวลาของคนไฮโซ

ครับกับเด็กมัธยมปลายสมัยนั้น หายากครับที่จะได้มีโอกาสเป็นเจ้าของกัน แต่กับโทนี่ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นกับเขามาพักหนึ่งแล้ว แต่ก็ใช่ว่าโทนี่จะเป็นผู้นำแฟชั่นไฮโซอะไร เพียงแต่ที่บ้านโทนี่ พ่อของมันชอบสะสมนาฬิกาและพระเครื่อง ดังนั้นโทนี่จึงได้อานิสงฆ์จากของสะสมของพ่อมันมาอีกที ซึ่งก็หมายรวมถึงหลวงพ่อเกจิดังๆที่ห้อยคออยู่ภายใต้ปกเสื้อของโทนี่ด้วย

การอยู่เป็นกลุ่มก้อนรวมกับแก็งค์กวนถั่วงอกของโทนี่ไม่มีความต่างใดๆมาขีดคั่นไว้ เพราะเนื่องจากโก๋โนมีความกวนตีนแทรกซึมอยู่ในทุกอณูของร่างกายเต็มตัวดีอยู่แล้ว แม้จะไม่ถึงกับเด่นออกมาจนเป็นระดับหัวโจกยามถั่วงอกโชว์จำอวดความฮากับสายตาชาวโลก แต่โทนี่มักเป็นคนเบื้องหลังความป่วนนั้นอยู่เสมอ เพราะนิสัยกวนตีน ยุแยง ยุยง ผลักดัน สร้างสรรค์ให้เกิดงานป่วนทวีธาแบบใหม่ๆในขณะที่ตัวเองไม่ค่อยออกหน้ารับเท่าไหร่ เป็นสิ่งที่โทนี่พึงกระทำมาตลอด ยิ่งโดยเฉพาะตอนหลังที่มาเข้าคู่กับโก๋เหม่ง

พฤติกรรมเยินยอให้โก๋เหม่ง หลงกลเชื่อ เกิดทำอะไรให้เป็นประโยชน์ต่อตัวโก๋โนเองมีให้เห็นออกบ่อย เช่น บอกว่ารถกระบะแฟมิเลียของโก๋เหม่ง เป็นสุดยอดแห่งความเท่ห์แล้วในระดับวัยรุ่น ยิ่งถ้าได้ลองสมรรถนะของเครื่องยนต์โดยการวิ่งขับกลับบ้านทางวงแหวนจะต้องแจ๋วและจ๊าบอย่างแน่นอน

ครับ….โก๋เหม่งเสยผมยิ้มหวานชอบใจในวันนั้น

แต่ นั่นคือการหลอกให้ไอ้เหม่งขับรถมาส่งให้ที่บ้านอย่างแยบยล

หรือ…การเป็นตัวทดลองความแปลกแบบมันส์สะใจอะไรต่างๆที่ชาววัยโจ๋เขาทำกัน อย่างเรื่องพลุ หรือประทัด ที่ถล่มความเงียบสงบในทวีธา นี่ก็มาจากต้นตอโทนี่ หรือจะเรื่องการทดลองความเร็วของมอเตอร์ไซค์วัยรุ่นในการขับขี่ประเภทเดี่ยวหรือบุคคลคู่บนความเร็วเกินพิกัดความปลอดภัยในซอยคับแคบก็มีมาแล้ว ซึ่งผมเองก็เคยอยู่ในตำแหน่งซ้อนท้ายในวันที่โทนี่ต้องการฝ่าสองโค้งตัวเอสด้วยความเร็วที่บอกว่าจะขอลองเพิ่มขึ้นจากวันก่อนดู อันนี้ เจอกับตัวแบบเต็มๆ บอกได้คำเดียวเลยว่า แทบเกินใจจะอดทนกับโค้งตัวเอสและฝีมือของโทนี่

ครับ ดังนั้นการหลับตาปี๋ สวดมนต์ในใจ จึงเป็นสิ่งที่ผมทำออกบ่อย ยามโทนี่ชวนซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์

แล้วเมื่อก้าวกระโดดข้ามจากสองล้อมาเป็นสี่ล้อ การทดลองความสะใจแบบแปลกๆยังมีให้เห็นแน่ถ้าหลังพวงมาลัยยังปรากฏชื่อคนขับเป็น โทนี่

ครั้งหนึ่ง มันแอบขโมยขับรถยนต์คันเก่าของพ่อมันออกมาภายใต้การตั้งชื่อให้ว่า อีแวน ที่เรียกแบบนั้นเพราะรถของมันเป็นลักษณะแบบแวน และเมื่อโก๋กวงยังขับโลตัส อีแลน แล้วทำไมโก๋โนจะเรียกรถของเขาว่าอีแวนไม่ได้

เมื่อมันมาถึงที่หน้าบ้านผมพร้อมเสียงแตรรถสำเนียงโบราณ เป็นการแจ้งให้ผมรับรู้ว่า มันมาถึงแล้ว ผมก็โผล่หน้าออกไปร้องถามขณะที่มือกำลังเปิดประตูบ้านว่า มีอะไรเหรอวะ

โทนี่ บอกสั้นๆ

ไปลอง ซาบบ์ กัน

ผมได้แต่พยักหน้าหงึกงัก ไปกับมันปนความสงสัยส่วนตัวว่า ซาบบ์ห่าเหวอะไรของมันวะ

ไอ้ความอยากรู้ก็เลยนั่งไปเป็นเพื่อนกับมันแบบยังไม่คิดเอ่ยถาม รถแล่นผ่านถนนทางลัดในซอยแคบๆจากบ้านผมออกไปเรื่อยๆยังทางลัดซอยอื่นๆ เวลานี้นี่เองที่ผมเริ่มสังเกตความหรูหราภายในของรถ โตโยต้า อีแวน มากขึ้น และยิ่งเมื่อลองกวาดสายตาผ่านไปดูโดยรอบ ก็สัมผัสและรับรู้ได้ทันทีว่า นี่คือรถที่ไม่มีประโยชน์ใดๆแล้วของบ้านโก๋โน เพราะนอกจากมันจะเป็นที่เก็บอุปกรณ์ช่างไม้เก่าๆแล้ว ยังมีขวดทินเนอร์และสีต่างๆที่ไม่ใช้แล้วอีกจำนวนหนึ่ง รวมทั้งวัสดุอื่นๆที่ไร้ค่าหมดความหมายแล้วอีกมากมาย ส่วนสภาพภายในรถเท่าที่ตาเปล่ามองเห็น ไม่ปรากฏพบเจอเลยว่าจะมีส่วนไหนที่ยังคงอยู่ในสภาพสมบูรณ์ตามมาตรฐานที่ดีของรถยนต์ อุปกรณ์ทุกอย่างของอีแวนร่วงโรยไปตามสภาพของรถยนต์ทะเบียน กอไก่ จริงๆ

ก็คิดดูละกันว่า ความเก่าของมันได้ใจขนาดไหน เพราะเพียงเครื่องยนต์ที่เดินแบบกระตุกไปกระตุกมา มันก็ชวนคิดแล้วว่านี่มึงขับมาถึงบ้านกูได้อย่างไร บวกกับระบบพวงมาลัยเอียงซ้ายที่จำเป็นต้องนำมือแตะไว้ตลอด เพราะเพียงหากเผลอปล่อยมือออกจากคันบังคับเมื่อไหร่ อีแวนพร้อมจะพาเราสองพุ่งเข้าทุ่งหญ้าข้างทางได้ในทันที และกับเบาะนั่งแบบสปอร์ตตี้ที่ผมกำลังนั่งอยู่ในตอนนั้น หากไม่มีถังน้ำมันเปล่าขนาดใหญ่มาโอบอุ้มรองรับพนักพิงไว้ที่ด้านหลัง เบาะที่ผมนั่งมันก็พร้อมที่จะปรับสภาพกลายเป็นเบาะแบบรถนอนปรับอากาศเอนหลังยาวไปได้เลยในทันใด  และยิ่งถ้ามองก้มดูที่พื้นตัวถังรถตรงที่ผมนั่ง จะสามารถเห็น เส้นถนนสีขาวหรืออะไรก็แล้วแต่บนถนนวิ่งผ่านรูโหว่ขนาดเท่าหัวคน อยู่ภายใต้ปลายเท้าตัวเองได้อย่างถนัดตา

ครับ…การปะผุไม่เคยเกิดขึ้นสำหรับรถแวนคันนี้

อีแวน พาเราสองคนไปสู่ถนนสองเลนขนาดความกว้างใหญ่ขึ้นอีกนิดนึงของหมู่บ้านแห่งหนึ่งไม่ไกลจากบ้านของผม และที่โทนี่เลือกขับเอาอีแวนและผมมาที่นี่ ก็เนื่องจากเป็นหมู่บ้านที่เงียบ ไม่ค่อยมีรถสวนมาเท่าไหร่

ซึ่งเมื่อโทนี่ขับผ่านป้อมยามหมู่บ้านได้เพียงอึดใจเดียว สายตาที่จับจ้องจนเห็นว่าทางเบื้องหน้าปลอดโปร่งโล่งสะดวก ไร้ซึ่งการขับขี่รบกวนใดๆของชาวบ้านคนอื่น เท้าที่เหยียบคันเร่งของโทนี่ก็เริ่มกดถ่ายน้ำหนักลงจนมิด ซึ่งนำมายังเสียงเครื่องยนต์จุดระเบิดคำราม ตามมาด้วยเสียงคำถามของผม

มึงจะทำอะไรอ่ะ

โก๋โนไม่ตอบแต่กลับเทความตั้งใจทั้งหมดไปที่การควบฝูงม้าผู้เฒ่าของเครื่องยนต์อีแวนให้ทะยานไปข้างหน้าอย่างสุดกำลังเท่าที่มันจะเบ่งออกมาได้บนถนนสองเลนที่ว่างเปล่าแต่ขนาบข้างไปด้วยบ้านเดี่ยวคนอาศัยอยู่เต็มทั้งสองข้างทาง จนเมื่อระยะได้ที่บวกการเกิดจังหวะสูงสุดของความเร็วที่ผมแอบเหลือบไปเห็นเข็มเกจ์ที่หน้าปัดคอนโซลมันกำลังสั่นกระดิกๆอยู่ที่จะร้อยก็ไม่จะร้อยห้าก็ไม่ใช่ แสดงถึงสมรรถนะขีดสุดของมัน ซึ่งกับความเร็วแบบนั้นหากว่าเป็นถนนใหญ่มันคงจะธรรมดาทั่วไป แต่ ณ เวลานั้น รถที่กำลังสั่นสะท้านจะหลุดเป็นชิ้นๆกับระยะทางและความกว้างขนาดสองเลนสวนของซอยหมู่บ้าน ความอันตรายมีทุกวินาทีครับเมื่อรถยังพุ่งตรงแล่นทยานไปอย่างบ้าคลั่งอย่างนั้น

เอ้าเตรียมตัว

เตรียมตัว เหี้ยอะไรวะ ผมตอบกลับ ในขณะที่มือข้างหนึ่งจิกเบาะ อีกข้าง จับประตูที่สั่นสะท้าน

ว่าแล้วโก๋โน ก็หักพวงมาลัย พร้อมเหยียบเบรกและยกเบรกมือขึ้นอย่างฉับพลัน

เสียงเอี๊ยดสนั่นกับล้อที่บดบี้กับถนนมาพร้อมกับการหมุนสะบัดของโตโยต้าอีแวน ที่ควงสว่านหมุนไปได้รอบครึ่งตามเข็มนาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่หัวใจของผมหมุนร่วงลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่มเรียบร้อยแล้ว

ครับนั่นคือการทดลองของโทนี่ ที่ก่อนมายังบ้านผมเกิดไปเห็นโฆษณาของรถยนต์ยี่ห้อ ซาบบ์ (SAAB) ที่คุณสมบัติเด่นที่ใช้โฆษณาในตอนนั้นคือ เทคโนโลยีการควบคุมรถในขณะที่รถหมุนเสียหลักไม่ให้ลื่นไถลไปไหนไกลหรือหลุดออกนอกเส้นทางขับขี่

การหมุนควงสว่านของรถในโฆษณาคือสิ่งที่ทำให้อะรีดาลีนของโทนี่หลั่ง ก่อนตัดสินใจขโมยรถอีแวนมาหาผม

รถยนต์ ซาบบ์ (SAAB) ราคาเป็นล้าน เขาทำได้ในโฆษณา แต่กับโตโยต้าอีแวน ทะเบียนกอ ไก่ ที่มีโทนี่กับผมโดยสารมา หลังจากหยุดการควงหมุนฝุ่นตลบ จนทุกอย่างสงบนิ่งไม่ไหวติง เวลาสักพักที่ผ่านไปกับสติที่เริ่มคืนมา กับภาพเศษฝุ่นลอยขว้างที่ค่อยๆจางลงไป ผมเริ่มลืมตาอีกครั้งหลังการก้มหน้าหลับตาปี๋ฉี่เกือบเล็ด ก็พบและเข้าใจได้ว่าอีกนิดเดียวเราก็จะได้ทำความรู้จักกับเจ้าของบ้านหลังที่อยู่ข้างหน้าแห่งนี้แน่นอน เพราะไฟหน้ารถยนต์อีแวนมีระยะห่างเพียงแค่สองข้อนิ้วก็จะฟาดอย่างจังเข้าหากับประตูอัลลอยย์สุดหรูของบ้านหลังนั้น และเมื่อมองกลับไปที่เส้นทางจากจุดเริ่มหมุน ผมก็ได้แต่กลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ลงคอ เพราะเมื่อตะกี้เราสองกับรถกอไก่ หมุนหลุดวงโคจรของเส้นตรงถนนมาจอดสงบนิ่งอยู่ตรงนี้ได้โดยไม่มีการกระแทกกับอะไร นับว่าสองหนุ่มหน้ามนยังมีบุญคุ้มกระโหลกกะลาอันนี้อยู่

ครับ ถ้าถามผมนาทีนั้น กูกลัวจะตายห่าแล้ว กับความบ้าที่ไม่บอกล่วงหน้าของโก๋โน แต่กับเจ้าของรถอีแวนเพื่อนผม มันเอ่ยออกมาเพียง

เหี้ย แม่งหมุนไม่เหมือน สงสัยความเร็วมันยังไม่ได้วะ

ครับ 2คน 2อารมณ์ คนนึงขาดสติจวนเจียนเฉียดเป็นบ้า แต่กับอีกคนแววตาแฝงไว้ซึ่งความมันส์ กับความหวังในวันหลังจะขอมาลองใหม่ เพราะนาทีนั้น ฝูงจักรยานความวุ่นวายจากรปภ.หมู่บ้าน กำลังจะเข้ามาหาเราสองคน

ครับ นั่นคือ หัวใจของโทนี่ ที่พร้อมกล้าจะเสี่ยงเพื่อแลกกับความมันส์ได้ตลอด

ซึ่งนั่นแหละ จึงไม่แปลกอะไรเลยที่มันจะมาถึงการกล้าได้กล้าเสียเป็นเจ้ามือใจใหญ่คนเดียวของห้องสองสอง จากการหมุนควงรถยนต์กอไก่มาสู่การหมุนเหรียญให้เพื่อนได้ทาย หรือแจกไพ่ให้เพื่อนได้แทง อันนี้ไม่มีใครสามารถทำได้เสมอเหมือนหรือใจถึงเทียมเท่ากับโทนี่

ชื่อเสียงของการเป็นผู้กล้าให้และกล้ารับ ไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่ห้องสองสอง เพราะภายหลัง ต่างก็มีนักเรียนจากต่างห้องที่มีหัวใจรักการเดิมพัน แวะเวียนกันมาถึงห้องเราเพื่อใช้บริการคาสิโนเคลื่อนที่ของโทนี่ไม่ขาดสาย และจากการสอบถามใครต่อใครที่มากัน คำตอบออกมาเพียงทำนองเดียวว่า ขอเพียงได้รู้ว่าโก๋โนอยู่ไหน เราพร้อมจะมาเป็นสมาชิกและลูกค้าถาวร

ดังนั้นแล้ว การปรากฎตัวของโก๋โนในทวีธาไม่ว่าที่ไหนๆ จะมีวงเงินเดินสะพัดตามๆกันมาจากลูกค้าทั่วสารทิศทุกครั้งไป

ซึ่งในทุกครั้งของแต่ละวัน โก๋โนจะได้จะเสีย ไม่มีคำว่าหวั่นไหวให้เสียอาการ ถ้าสมมติวันนี้รายได้มากหน่อย หัวใจก็จะเปิดกว้างตามรายได้ โทนี่เคยเหมาแผงหมูย่างที่อร่อยที่สุดในโลกตรงหมู่บ้านศิวาลัยเลี้ยงพวกที่เสียหมดตูดกันก็มีมาแล้ว หรือจะของกินอะไรๆอีกหลายอย่างตามแต่ที่เห็น โทนี่ก็พร้อมจ่ายให้ ถ้ากำไรมันเหลือล้น

ผมเองยังเคยถูกโทนี่เลี้ยงค่ารถเมล์ออกบ่อยในวันที่กลับบ้านแบบตูดบาท

หรือแม้บางครั้งกับการที่โทนี่จะโดนมั่ง เมื่อลูกมือทั้งหลายเกิดดวงขึ้นพร้อมกัน ก็ไม่เคยมีปรากฎเสียงโอดครวญฟูมฟายต่อโชคชะตาออกมาให้เห็น เพราะเมื่อพรุ่งนี้ยังมี โทนี่จะยืนหยัดอยู่กับการเดิมพันได้ใหม่เสมอ

จึงไม่น่าแปลกอะไรเลยถ้าจะบอกว่าระดับเด็กม.ต้น 15 ปีที่แล้วที่ชื่อโทนี่จะเคยเสียพนันไปในวันเดียวหมื่นกว่าบาท โทษฐานไปลองดีเล่นพนันกับคนต่างโรงเรียน ซึ่งศึกแห่งศักดิ์ศรีคนตัดคนของสองโรงเรียนริมฝั่งคลองมอญ บางกอกน้อย ทวีธา ชิโนรสในครั้งนั้น นอกจากโทนี่จะโดนหนักแล้ว ยังเป็นโก๋กวง กับโก๋เมศร์อีก ที่เสียพนันภายในวันเดียวกับจำนวนตัวเลขที่เยอะมากสำหรับการเป็นเด็กนักเรียนหัวเกรียน

และเมื่อความกล้าได้กล้าเสียยังไม่หมดไปตามการเรียนหนังสือจบของชั้นม.6 จากรั้วทวีธา เงินและทรัพย์สินรวมแสนกว่าบาทก็สามารถหมดลงในวันเดียวได้เหมือนกันในสมัยมหาลัยกรุงเทพปีสองของโทนี่ เมื่อเด็กชายหิมะกล้าลองของเดินเข้าบ่อนแล้วถูกมือดีโกงไปแบบหมดตูดทั้งเงินสดและเฟอร์นิเจอร์หรูที่ถอดวางไว้ ซึ่งก็หมายรวมไปถึงเกจิดังที่ห้อยคอด้วย

แต่ถ้าเราจะถามโทนี่ว่า เข็ดมั๊ย?

ไม่ น่าจะเป็นคำที่ถูกนึกขึ้นมาก่อนคำว่า ใช่

จากพฤติกรรมแสบสันต์ ใจกล้า รักความเสี่ยงของโก๋โน ที่เล่ามาทั้งหมด อาจทำให้ให้ใครหลายคนจินตนาการได้ว่าเด็กชายตัวขาวคนนี้คงมีบุคลิกและลักษณะนิสัยออกไปในทางเด็กเฮ้ว เกเรหน่อยๆ หรือห้าวๆกล้าๆ ไม่กลัวที่จะชนหรือขัดแข้งขัดขากับใคร หรือพูดให้ง่ายหน่อยก็อย่างภาพลักษณ์ของเจ้าพ่อในหนังมาเฟียฮ่องกง

ครับ มีสิทธิ์คิดกันไปได้ในทางนั้น

แต่จริงๆแล้วเจ้าพ่อโทนี่ของแก็งค์สองสอง เป็นเพียงเด็กชายผิวขาวหน้าตาถูกใจตุ๊ดแบะประจำห้อง ที่ออกจะยิ้มง่าย และมีความขี้อายในตัวด้วยซ้ำยามต้องยืนหน้าชั้นคนเดียว เขาไม่ได้มีส่วนไหนที่น่ายำเกรงตามแบบฉบับเจ้าพ่อฮ่องกงเลย เพียงแต่มาเฟียคาสิโนสองสองคนนี้ ดันมีนิสัย รักที่จะเสี่ยง และรักที่จะลองความมันส์ทุกรูปแบบที่ผ่านเข้ามาในชีวิตวัยรุ่นมากกว่าใครๆก็เท่านั้นเอง

และก็เหมือนว่าโลกได้สร้างความพอดีไว้ให้กับเด็กชายหิมะ

เมื่อคนบนฟ้าลิขิตให้ต้องมีใครมาแตะเบรกความห้าวอันนั้นไว้บ้าง แม้เจ้าพ่อโทนี่จะยิ่งใหญ่คับการพนันห้องสองสองเพียงใด  แต่หากเมื่ออยู่บ้านกับกิจการรับตกแต่งภายในเคหะสถานต่างๆซึ่งเป็นอาชีพหลักที่ทุกวันนี้โทนี่ได้ขึ้นมาเป็นเถ้าแก่อย่างเต็มตัวแล้ว เจ้าพ่อคาสิโนถั่วงอกของพวกเราก็จำต้องยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คุณแม่ที่เจ้าระเบียบและช่างซักถามถูกใจและได้ปลื้มกับลูกโนในทางที่ดีเท่านั้น

เรียกว่า เหนือเจ้าพ่อต้องมีเจ้าแม่คอยคุมอีกที ว่างั้นเถอะ

ผมเองเคยไปบ้านเจ้าพ่อออกบ่อยในวัยทวีธา ซึ่งระหว่างนั่งรอโทนี่ลงมาจากบ้านชั้นบน ไม่เคยเลยที่จะมีสักครั้งที่จะหลุดพ้นการถูกซักถามราวกับสอบสัมภาษณ์สมัครงานหรือการตรวจสอบประวัติอดีตความเป็นมาในเบื้องลึกของชีวิต จากนั้นเมื่อเจ้าพ่อลงมาถึง การได้นั่งฟังเสียงพร่ำบ่นเชิงเปรียบเทียบจากแม่ของโทนี่ที่มีต่อลูกโนคือการมาถึงแล้วซึ่งบ้านของเจ้าพ่อจริงๆ

เหมือนในละคร แม่ไม่ปลื้ม ยังไงยังงั้นเลยครับ

ซึ่งนั่นอาจเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ เด็กชายหิมะ เมื่อย่างก้าวออกจากประตูบ้าน จะใจเตลิดเกิดอยากปลดปล่อยอารมณ์เก็บกดภายใน ก็เป็นได้

จากเด็กน้อยสโนว์ ก้าวขึ้นสู่การยอมรับว่าเป็นสุดยอดคาสิโนแห่งทวีธาภิเศก จึงไม่แปลกอะไรที่ใครต่อใครจะยกให้เขาคือไพ่คิงส์ทีเด็ดของแก็งค์ถั่วงอกสามกษัตริย์ ในห้องเรียนสองสอง

เมื่อยังมีตะวัน การพนันยังต้องมีโทนี่ ครับ

เจ้าพ่อหิมะ คิงส์โพดำ

ธวัชชัย ภักดีศรีศักดา นักเรียนคนที่ 30 ห้อง 22 ทวีธา’97

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

1 ธันวาคม 2549

 ปล. ส่วนไพ่ที่เหลืออีกสองใบต่อจากนี้ รับรองว่าแสบไม่แพ้ลูกพี่โทนี่แน่นอน

เรย์แบรนด์ โว้ย, สามขอบคร๊าบ, จับใหญ่ๆ, ไต๋ยี่สิบ, มองฟ้าไว้ๆ, งามแสงเดือนมาเยือนส่องหล้า….งามใบหน้ามาสู่วงรำ……ชิง ชิง ฉับ ชิงชิง ฉับๆๆๆ อันนี้เป็นศัพท์เทคนิคเฉพาะของวงพนันห้องสองสองครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: