ครับ และนั่นจึงเป็นการปิดฉากการโชว์สุดท้ายของวง Black Rose เมื่อเวลาสำหรับคอนเสิร์ตของพวกเขาถูกจำกัดให้มีได้แค่เพียง 4 เพลงกับอีกหนึ่งอินโทรเท่านั้น ซึ่งสร้างความเสียดายเหลือเกินที่เพลงสุดท้ายของพวกเขาไม่ได้ออกสู่สายตาชาวโลก เพราะมันคือเพลงที่พวกเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจร่วมซ้อมกันมาภายใต้การประพันธ์ของโก๋เมศร์ มือเบสประจำวง

 

หากการแสดงยังคงดำเนินต่อ เชื่อว่าเวลานั้น ชาวโลกและชาวทวีธาจะต้องรับรู้ถึงความกักขฬะเพิ่มเติมจากแก็งค์ถั่วงอกแน่นอน เพราะเพลงสุดยอดที่เก็บเอาไว้เพลงสุดท้ายนั้น เข้าขั้นฮาร์ดคอร์เหลือเกินในสมัยนั้น

 

แค่ชื่อเพลง ก็ใต้ดิน ดิบเถื่อน หยาบกร้านได้ใจแล้วครับ

 

วง ดอกกุหลาบดำ กับเพลงประพันธ์ ดอกทอง

 

จนเมื่อเวลาของแก็งค์ถั่วงอกต้องจากหายไปภายใต้เงื่อนไขของชีวิตใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัย Black Rose จึงหลีกไม่พ้นที่จะต้องมีเส้นทางเดินใหม่ในแต่ละคนกัน เมื่อสมาชิกทั้งหลายต่างแยกย้ายและเลิกรากันไปสำหรับการจับเครื่องดนตรีมาเล่น

 

แต่แล้ว วันหนึ่ง ก็ถึงวันแห่งการกลับมาอีกครั้งของพวกเขา

 

เมื่อเวลาพาให้เหล่าคนหนุ่ม Black Rose มาเจอกันอีกครั้งกับงานรื่นเริงที่ปรากฎเครื่องดนตรีที่ได้ถูกตระเตรียมไว้พร้อมแล้วสำหรับการแสดงสด

 

งานอุปสมบถโก๋เขียว ที่วันนั้นบรรยากาศงานเลี้ยงก่อนถึงการเข้าสู่โลกแห่งธรรมะเป็นไปอย่างครึกครื้นตามแบบฉบับของสังคมสุพรรณบุรี ประชาชนพี่น้องจากทั่วตำบลสองพี่น้องและใกล้เคียง ต่างเดินทางมาร่วมมหรสพในครั้งนั้นอย่างที่คนกรุงเทพอย่างแก็งค์ถั่วงอกไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน

 

ไม่ว่าจะเป็นการกินเลี้ยงโต๊ะจีนเป็นร้อยโต๊ะ หรือการแสดงลิเกยังเวทีที่ถูกจัดตั้งขึ้นมายังลานใต้ถุนบ้านโก๋เขียว อีกทั้งเหล่าบรรดารถเข็นแม่ค้าที่วันนั้นพร้อมใจกันมาเปิดบริการ ถั่วต้ม โรตี น้ำแข็งไส ไหมฝัน ช่วยสร้างบรรยากาศงานเลี้ยงฉลองแบบชนบทให้เอิกเกริกขึ้นมา

 

เวลานั้นยามเย็น ถั่วงอกกำลังเอนจอยร่ำสุรากันอย่างเมามันท่ามกลางบรรยากาศที่เป็นไป จนเมื่อได้ยินวงดนตรีที่ทางเจ้าบ้านจัดเตรียมมาเพื่อให้ความบันเทิงกำลังตั้งสาย ตั้งเครื่องกันอยู่ ฉับพลัน ถั่วงอกโก๋ดนตรี ในอารมณ์ เราคือแบล๊กโรส ก็พลุ่งพล่านขึ้นมา

 

เฮ้ย โชว์คนสุพรรณ กันสักหน่อยมั๊ยโก๋เมศร์ว่าไปเมื่อความกึ่มถูกเติมต่อไปด้วย สเปย์ โรแยล ขวดที่สอง

 

อดีตสมาชิกแบล๊กโรสที่เหลือที่เคลิ้มไม่แพ้กัน ไม่รีรอกับโอกาสการกลับมาอีกครั้งด้วยการพยักหน้าตอบกลับไปเป็นสัญญาณว่า โอเค เราคือแบล๊คโรส เราพร้อม

 

แล้วพวกเราก็เดินลงไปใต้ถุนบ้านโก๋เขียว พร้อมการเจรจาต่อรองกับทีมงานนกน้อย มิวสิค ที่กำลังพร้อมแล้วกับการแสดงดนตรีต่อชาวบ้านตำบลสองพี่น้อง

 

สวัสดีครับ พวกเรา คณะ Black Rose ต้องการเล่นเป็นวงเปิดให้ก่อนครับ

 

แน่นอนครับว่า ทีมงานนกน้อย มิวสิค เปิดทางให้กับคนเมาชาวกรุงเทพเพื่อนสนิทเจ้าภาพอยู่แล้ว และก็ไม่รีรอที่จะป่าวประกาศให้บรรดาชาวบ้านทั้งหลายแหล่ ที่กำลังเพลินอยู่กับลิเกตรงเวทีข้างๆ หรือแม้แต่ ประชาชนรอบด้านต่างๆที่กำลังอิ่มหนำกับโต๊ะจีน ซึ่งก็รวมไปถึงใครหลายคนที่กำลังเดินไปเดินมาภายในงานให้พุ่งความสนใจมาที่พวกเราBlack Rose กัน

 

พ่อ แม่ พี่น้อง ทุกท่านครับ วันนี้ดีใจเหลือเกินครับที่ ลูกหลานชาวกรุงเทพของเรา จะมาเล่นดนตรีให้พวกเราฟังกัน……….(กรุณาอ่านไปพร้อมกับ ทำเสียงเหน่อสุพรรณประกอบการอ่าน)

 

นั่นเพียงพอแล้วครับที่จะเรียกความสนใจจากประชาชนโดยทั่ว กับการประกาศผ่านลำโพงเครื่องขยายเสียงงานวัดที่อาจดังไปไกลกว่าบริเวณบ้านของโก๋เขียงอีกสองทุ่งนา ยิ่งเมื่อบวกกับการเป็นคนกรุงเทพในสายตาของคนต่างจังหวัดด้วยแล้ว จึงทำให้คนตำบลสองพี่น้องยกเลิกความสนใจในการแสดงลิเกก่อนหันมาเทสนใจให้กับเวทีดนตรีใต้ทุนบ้านโก๋เขียวกันทั้งหมด โดยการยืนเฮโลและทยอยกันมาจับจองเต็มพื้นที่หน้าเวที

 

ถ้าพร้อมแล้วเชิญชม ไปพร้อมๆกันได้เลยครับโฆษกนกน้อย ผายมือโปรยหัวให้พวกเรา

 

Black Rose กับการกลับมาอีกครั้งบนเวทีเดินสายต่างจังหวัด ที่วันนั้นก่อนการลงมาใต้ถุนบ้าน พวกเขานัดแนะกันมาอย่างดีในการที่จะขึ้นเล่นเพลง ด้วยรักและคิดถึง ของอัญชลี จงคดีกิจ ที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนั้น

 

ซึ่งวงดอกกุหลาบดำในวันนั้น หากจะมีเปลี่ยนแปลงไปบ้างก็ในเรื่องของตำแหน่งการเล่นดนตรี เมื่อโก๋ทิน สมาชิกBlack Rose ดั้งเดิม อยู่ในตำแหน่งมือกลอง และก็เป็นโก๋นา ที่ขันอาสาขอร้องนำ แต่วินาทีนั้นใครจะเล่นอะไรอย่างไรกัน มันก็ไม่ได้ทำให้ความมั่นใจในการโชว์ครั้งนั้นลดน้อยลงไปได้เลย

 

แล้ว ด้วยรักและคิดถึง เวอร์ชั่น Black Rose ก็ออกสู่สายตาคนตำบลสองพี่น้อง

 

……………………………..

 

ถ้าจะถามว่า แล้วมันเป็นยังไงบ้างกับการแสดงคอนเสิร์ตที่เพึ่งจบลงไป

 

Black Rose คงลืมไปว่า เวลานั้น เราเมากันแล้ว และเราก็ไม่เคยร่วมซ้อมกันอีกเลยหลังจากแยกย้ายกันไป  และยิ่งเมื่อบวกกับเสียงร้องเล็กๆ น่ารำคาญ เหมือนยุงบินของโก๋นาเข้าไปอีก

 

ฉะนั้น ยังจะคิดต่ออีกมั๊ยว่า เราได้รับความอับอาย ที่มาจากหน้าตาเหรอหรา และการชี้นิ้วจ้องมอง พร้อมความสงสัยในคำถามสำเนียงสุพรรณที่ว่า มันทำอะไรของมันกัน จากประชาชนชาวสองพี่น้องในวันนั้นกันขนาดไหน

 

หลังจากผ่านพ้นไปได้สักค่อนเพลง สมาชิกBlack Rose ที่พอมีสติและรับรู้ความเป็นไปบางอย่างอยู่บ้างอย่างโก๋ทิน มือกลอง มันคงคิดแล้วว่า ด้วยรักและคิดถึง ที่ดูจากรูปทรงตอนนี้  ยังไม่มีท่อนบรรเลงท่อนไหนที่เข้าไปเฉียดความเหมือนเพลงดังของอัญชลีเลย เพราะนาทีนั้นจังหวะจากสามเสียงกีตาร์ เมศร์ ตุ๊ก เอก ก็ไม่ได้ประสานใดๆให้ลงตัวกันเลย และเสียงร้องยุงบินของโก๋นาก็โหยหวนน่าเอือมระอาเกินกว่าที่จะให้อภัย จึงทำให้ความอัปยศได้เดินทางมาถึงจุดสูงสุดแล้วในความรู้สึกของโก๋ทิน ว่าแล้วมันก็ไม่รีรอเลยที่จะเป็นคนแรกที่ทิ้งไม้กลอง แล้วรีบเผ่นหนีออกไปกลางคันของเพลงด้วยรักและคิดถึง ที่กำลังกระท่อนกระแท่น ฟังไม่ได้ใจความใดๆ

 

ครับ เมื่อมือกลอง ตัวคุมจังหวะ เผ่นแนบไม่อยู่แล้ว ไอ้มนุษย์เมาเคลิ้มมือกีตาร์ทั้งหลาย ก็ไม่รู้จะเล่นต่อทำแมวน้ำอะไร เพราะเมื่อจ้องไปที่เบื้องหน้ากับสายตาประชาชนสองพี่น้องปนสติที่เริ่มกลับมาจากอาการเคลิ้มเหล้า ด้วยรักและคิดถึง ที่กำลังถูไถอยู่นั้น ก็ไม่ใช่สิ่งที่เรียกว่าเพลงได้อีกต่อไปแล้ว ดังนั้นBlack Rose ที่เหลือทั้งหมดก็ไม่รีรอที่จะรีบปลดสายแจ๊กพร้อมเหวี่ยงสายคล้องคอกีตาร์ แล้วพร้อมใจกันเผ่นแจ้นกลับไปยังที่ที่เคยอยู่ ณ ระเบียงชั้นบนแบบไม่ต้องนัดหมายใดๆกัน โดยทิ้งความอับอายฝากไว้ให้กับบรรดาคนดูในวันนั้น ที่ได้แต่ยืนงุนงงที่ได้เห็นคนกรุงเทพมาโชว์เปิ่นแทนที่จะเป็นการโชว์เสียงเพลงอันไพเราะกัน

 

ครับ บอกได้คำเดียวเลยว่า มันมากเกินเลยกว่าคำว่าอับอายหน้าแตก ซะอีก

 

และนั่นคือคอนเสิร์ตครั้งสุดท้ายที่เรียกได้ว่าเป็นบาดแผลสีดำในใจของพวกเขาตลอดมาของวงดนตรีตำนานร็อกวงนั้นแห่งห้องสองสอง

 

จวบจนปัจจุบันนี้ ก็ยังไม่มีผลงานอันงามหน้าใหม่ๆจากพวกเขาอีก

 

แต่ก็เชื่อแน่เหลือเกินว่า วันใดหากฟ้าเป็นใจอีกครั้ง คงมีอีกสักเวทีนึงแหละ ที่จะได้มีโอกาสต้อนรับการกลับมาของวงดอกกุหลาบดำวงนี้อีก

 

เพราะความรักในเสียงดนตรีของพวกเขา ที่ไม่อาจวางวาย

 

และด้วยศรัทธาที่มีให้กับวันนั้น

 

สักวัน….

 

We are back

 

เพราะว่า…

 

We are black Rose

 

 

คณะดนตรี Black Rose

 

โก๋ตุ๊ก ตำแหน่ง กีต้าร์โซโล่ และ หัวหน้าวง

โก๋เมศร์ ตำแหน่ง กีต้าร์เบส,ร้องประสาน

โก๋เอก ตำแหน่ง กีต้าร์ริทึ่ม (หรือ อาจจะคีย์บอร์ด ก็ได้อยู่), ร้องประสาน

โก๋ทิน ตำแหน่ง กีต้าร์ริทึ่ม

โก๋กวง ตำแหน่ง กลอง

โก๋เหม่ง ตำแหน่ง ร้องนำ และ ตบมือตามจังหวะ

โก๋นา Feat.ร้องนำรับเชิญ

 

 

พริ้วไหวดั่งสายน้ำ

11 พฤศจิกายน 2550

 

ปล.1หากจะถามถึงแรงบันดาลใจในการตั้งชื่อวง ลองกลับไปดูรายชื่อเพลงที่เล่นในวันปัจฉิมนิเทศดู จะพอรู้คำตอบว่า โก๋ตุ๊ก หัวหน้าวง บูชา Gun n Rose ขนาดไหน ดังนั้นการเติมสีดำให้กับดอกกุหลาบลงไป ก็เพียงเพราะต้องการเพิ่มภาพลักษณ์ความโหดให้กับถั่วงอกโก๋ดนตรีกัน

 

ปล.2

บทเพลง ดอกทอง       Black Rose กลั่นกรอง

 

Intro A F#m D E A F#m D E

 

   D      A        E       A        D       A        E       A

*ดอกทอง ดอกทอง ดอกทอง ดอกทอง ดอกทอง ดอกทอง ดอกทอง (ดอกทอง)

     A                    F#m

ดอกทองนั่นคือผู้หญิง ที่หากินกับผู้ชายร่ำรวย

   A           F#m      D          E            A

ดอกทองนี่มันเฮงซวย ช่วยฉันด้วย ฉันไม่ค่อยชอบอีดอกทอง

         E      A

(*) (ผู้หญิงไม่ดี)

          A                    F#m

ดอกทองมีอยู่มากมาย มันเกาะผู้ชายอยู่ตามศูนย์การค้า

A         F#m         D        E          A

ดอกทองแต่งตัวหรูหรา น่าเวทนา เพราะว่าสตางค์ไม่มี

         E      A

(*) (สตางค์ไม่มี)

 

     A                    F#m

หากฉันได้เจอผู้หญิง ที่สวยสมจริงดังใจ

A        F#m    D       E         A

จะบอกให้เธอรู้ไว้ ฉันมั่นใจ เธอไม่ใช่อีดอกทอง

 

Solo A F#m D E A F#m D E E

 

         A                    F#m

แต่เธอก็ทำผิดหวัง อกฉันแทบพังทลาย

 A     F#m      D     E        A 

เสียทั้งเงินเสียทั้งหัวใจ ที่แท้ เธอก็ใช่อีดอกทอง

 

   D    E   A     D  E  A       D  E  A  

(*)……ผู้หญิงไม่ดี (*)….สตางค์ไม่มี (*)…..อีเหี้ยลากดิน

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: